Jökull Hjaltason 23/06/05

2006-12-05T21:59:00.000Z

Bloggsins

Jæja, nú eru ár og dagar síðan við skrifuðum síðast á þetta blessaða blogg hans Jökuls. Það má nú að stórum hluta kenna netleysi um það, en einnig bloggleti okkar. Síðan síðast höfum við farið tvisvar í sumarbústað og einu sinni til Akureyrar yfir helgi. Það var mjög skemmtilegt að fylgjast með Jökli í kringum afa hennar Völu. Honum fannst langafi sinn mjög spennandi og var alltaf að tékka á honum, hvort hann væri ekki örugglega á sínum stað, sýndi honum hluti og gerði trix til að vekja á sér athygli.

Ísak átti eins árs afmæli þann 28. nóvember. Við fórum að sjálfsögðu í afmælisveislu þar sem var heilmikið um eggjalausar kræsingar. Það þarf nú samt að elta Jökul út um allt því þrátt fyrir að hann sé ekki að troða í sig eggjum þá prílar hann upp á allt, reynir að toga í skottið á Skrámi eða stunda önnur áhættuatriði.

Mamma og pabbi Völu voru að koma heim frá Ástralíu á föstudaginn eftir að hafa verið þar í 80 daga nákvæmlega (Katla taldi). Jökull tók þeim fagnandi og var ekkert feiminn eða hissa enda er hann búinn að vera fylgjast með þeim í gegnum wecamið allan tímann.

Nú erum við í öða önn að plana jólavertíðina, hvar við eigum að vera hvenær o.s.frv. þannig að ef þið viljið hitta okkur eitthvað og taka ólsen eða dást að skreytingunum okkar þá pantiði bara tíma. Að lokum mynd af Jökli að pósa með afmælisdrengnum...

2006-10-28T21:52:00.000Z

Tveir jaxlar

Nú er Ísak í pössun hjá okkur á meðan foreldrar hans eru í brúðkaupi. Hann kom kl. 3 í dag og þeir frændur eru búnir að hafa það sprellfjörugt. Ísak eltir Jökul og hlær og svo öfugt. Svo detta þeir í að dunda sér hlið við hlið inn á milli. Alveg ótrúlega létt að vera með þá tvo því þeir skemmta hvor öðrum. Það er hins vegar alveg heilt fyrirtæki að koma þeim út úr dyrunum. Við Vala vorum alveg sveitt að tína allt til sem þurfti að fara með, skipta á og klæða þá. Þeir voru alveg í stuði og ekkert á því að fara í föt eða vesenast eitthvað. Algerir kálormar. Við fórum nefnilega í mat í Fannafoldina áðan, en Magna móðursystir Völu eldaði ofan í fjölmennt lið nánustu ættingja. Ísak var þarna að hitta fullt af nýju fólki en hélt sinni stóísku ró allan tíman og skipti ekki skapi. Þeir hámuðu í sig dýrindis fisk og ávexti í eftirmat. Núna eru þeir svo sofnaðir í sínu hvoru herberginu og vonandi pípa þeir ekkert í nótt.

Ísak er annars byrjaður hjá Kristjönu, sömu dagmömmu og Jökull er hjá. Það verður glæsilegt að hafa þá saman þar og örugglega skemmtilegt fyrir Ísak að hafa einhvern sem hann þekkir á meðan hann er að venjast nýjum stað. Jökull var voða góður við Ísak þegar hann kom í fyrsta skipti, klappaði honum mikið og gaf honum dót. Þegar hann svo kom í næsta skipti varð hann hins vegar aðeins að sýna að hann hefði nú komið þarna fyrst og ætti svæðið. Vildi ekkert að Kristjana sýndi Ísak of mikla athygli. Verður spennandi að fylgjast með þessum gaurum þarna saman.

Annars er það að frétta af Jökli að hann er að fá tvo jaxla. Fólk var farið að hafa orð á þvi að hann hlyti að vera fá fleiri tennur því hann slefaði svo mikið en við héldum nú ekki enda hefur hann slefað á við fjóra frá fæðingu. En svo þegar okkur datt loksins í hug að kíkja upp í hann til að vera alveg viss voru bara tveir gaurar að gægjast niður. Hann hefur ekkert kvartað undan þessu þannig að við vorum bara alveg grandalaus.

Það nýjasta er síðan að syngja. Jökli finnst voða gaman að syngja og dansa þessa dagana (ekki lengi fyrir Suzukinámið að hafa áhrif) og dregur "bambam" bókina oft fram og vill að maður syngi með honum. Hann kallar hana þetta því lagið bimbirimbirimbamm er í henni og það er uppáhalds ásamt höfuð, herðar, hné og tær. Hann kann að gera höfuð og tær en sleppir herðum og hnjám. Hann kann síðan andlitshreyfingar allar en kemst yfirleitt ekki lengra en augu því hann potar svo fast í þau að það er sárt!

Bless í bili, tvö ný orð eru "beia" og "ba" (bleyja og bað).

2006-10-22T17:24:00.000Z

Aðgerð og Zuzuki

Aðgerðin á fimmtudaginn var bara ekkert mál að mati foreldra. Jökull var svæfður og við fengum að vera hjá honum þá, svo fórum við út og biðum á biðstofunni í tíu mínútur. Svo var allt búið. Jökull tók þessu öllu mjög vel. Var alveg eins og hann átti að sér að vera klukkutíma eftir aðgerðina. Upphaflega átti hann að fá rör, en læknirinn ákvað að stinga bara á og taka nefkirtilinn og lét það nægja. Við erum voða ánægð með að sleppa við rörin. Ég var svo heima með Jökul á föstudeginum samkvæmt ráðleggingum frá lækninum. Hann var nú svo hress að það var nánast algjör óþarfi, en við nutum þess bæði alveg í tætlur.

Jökull lærði tvö ný orð í gær. Hann segir ,,gamma" fyrir ,,gaman" og ,,attilæi" fyrir ,, allt í lagi". Voða sætt í fyrstu fimmtíu skiptin.

Helgin hefur svo verið voða notaleg hjá okkur, ég er í raun búin að vera heima í fjóra daga og gæti alveg gert það oftar. Á föstudaginn fórum við í fjölskyldukvöldverðinn í Fiskakvísl eins og alla föstudaga. Á laugardaginn fórum við svo með Hrafnhildi og Ísak í Nauthólsvík í sólinni og svo elduðum við öll saman. Í dag fórum við svo í göngutúr og reyndum að vekja Fanneyju en tókst ekki. Svo komu Karen, Einar, Daníel Máni, Steina, Tóti og Ísold í kaffi til okkar. Það var voða fjör. Nema Jökull varð svolítið skotinn í Ísold og sýndi það með því að rífa allt dótið af henni sem hún var að leika sér með.

Jökull (og Hajlti) er byrjaður í Zuzuki tónlistarkennslu. Vanalega geta börn ekki byrjað fyrr en þau eru orðin 4 ára og Katla byrjaði í fyrra að læra á fiðlu. Eirný sendi okkur svo auglýsingu um Zuzuki nám fyrir börn 0-3 ára. Þannig að við skráðum bara piltinn. Þetta er akkúrat klukkan þrjú á miðvikudögum þegar Hjalti er hvort eð er búinn að sækja hann og er bara að finna upp á einhverju skemmtilegu fyrir þá að gera. Það er farið í alls konar tónlistarleiki og það var meira að segja leikið með bolta. Aumingja Jökull átti erfitt með að einbeita sér að einhverju öðru eftir að hann sá boltann. Hann fór meira að segja í smá fílu þegar hann fékk ekki að leika einn með hann.

Mamma og pabbi hafa það voða gott í Ástralíu og við tölum oft við þau gegnum msn með web cam. Við tölum við þau að morgni hér og þá er komið kvöld hjá þeim, eða að við tölum við þau að kvöldi hér og þá er kominn morgunn næsta dag hjá þeim. Jökull elskar að tala við þau og nú eru allar tölvur ,,amma".

Þá ætla ég bara að skella inn nýjum myndum.

2006-10-10T19:46:00.000Z

Kaupmannahöfn og Jökull í pössun.

Á miðvikudaginn lagði ég eldsnemma af stað til Kaupmannahafnar á norrænu stoðtækjafræðingaráðstefnuna. Aðfaranótt þriðjudagsins varð Jökull veikur, Fékk hita og varð að vera heima. Þar sem ég var að fara út á miðvikudeginum var svo mikið að gera hjá mér að það var ekki séns að ég væri heima með hann. En Hjalti var því heima þriðjudag og miðvikudag. Á fimmtudaginn fór Jökull svo í pössun til Eirnýjar, Gæja og Kötlu. Hjalti fór svo bara einn heim og var aleinn í kotinu það kvöld. Hann fór svo með vélinni eldsnemma á fösudagsmorgun og var kominn til Köben um hádegi. Ég kláraði á ráðstefnunni um þrjú og þá fórum við að sjálfsögðu í búðir. Þrátt fyrir að ég hafði nú misst mig aðeins í HogM á miðvikudeginum. Við nutum svo bara helgarinnar út í ystu æsar. Fórum fínt út að borða, versluðum, röltum um og slöppuðum af. Á laugardeginum var svo árshátíð Stoðar. Show og matur. Rosalega gaman. Við fórum svo aftur heim á sunnudagskvöldinu. Við lentum hér rétt eftir miðnætti og því var það ekki í stöðunni að ná í Jökulinn okkar. Morguninn eftir var heldur engin miskun. Við drifum okkur bara í skóla og vinnu og Eirný fór með hann til dagmömmunar. Við sáum hann svo ekkert fyrr en klukkan hálf tvö þegar að við fórum með hann til háls- nef- og eyrnalæknis. Það voru miklir fagnaðarfundir. Jökull vissi ekki hvort hann ætti að faðma mig eða Hjalta, svo hann faðmaði okkur bara bæði. Svo kúrði hann bara í fanginu mínu og vinkaði dagmömmunni. Hann hefur svo verið svolítið skrýtinn síðan við komum, er greinilega enn svolítið óöruggur. Er svolítið óþekkur við okkur og vill fá mikla athygli. Hann fór að hágráta þegar hann fór í útifötin í morgun. Ég fer aldrei með hann til dagmömmunnar og hann vildi því bara vera hjá mér í von um að ég færi ekkert með hann, yrði bara heima að leika. En það jafnaði sig fljótt þegar hann var kominn á staðinn.

Hann var samt rosa ánægður í pössuninni. Var hjá Eirnýju og þeim fyrst. Svo sóttu Hrafnhildur og Maggi hann á föstudeginum og voru með hann fram að kvöldmat. Þá sótti Gæi hann (Eirný var í vinnuskemmtiferð) svo var hann bara í Barmahlíðinni fram á mánudag. Núna segir hann bara ,,katla, katla, katla" Svo ef ég spyr hann hvar Eirný sé þá segir hann bara ,,Gæi". Hann harðneitar ennþá að segja Hrafnhildur, Maggi eða Ísak. Þetta kemur allt saman. Hrafnhildur talmeinafræðingurinn fylgist vel með honum og segir okkur að hann sé alveg á réttu róli hvað málþroska varðar. Það er mjög heppilegt að hafa hana með þessa menntun því hjá lækninum kom í ljós að hann þarf að fara í röraaðgerð og láta taka nefkirtilinn. Hann hefur verið með vökva í eyrunum mjög lengi núna og Baldur heimilislæknir hefur fylgst mjög vel með þessu og nú var svo komið að hann vildi að e-ð yrði gert. HNE-læknirinn var alveg sammála og Jökull fer í aðgerðina á fimmtudaginn í næstu viku. Við erum smá kvíðin en erum samt alveg sátt við þetta. Hrafnhildur vildi meina að þetta væri nauðsynlegt til að hefta ekki málþroskann.

2006-10-01T14:31:00.000Z

Sunnudagur

Alltof langt síðan við höfum skrifað síðast. Á maður ekki alltaf að byrja blogg svona? Við sitjum inni í skjóli frá sólinni núna og bíðum eftir að Jökull vakni. Hann er greinilega eftir sig eftir húsdýragarðsferðina í morgun því hann er búinn að sofa í tvo tíma sem er óvenju langt. Við fórum semsagt í húsdýragarðinn í morgun og það er skemmtilegasta ferðin þangað hingað til. Jökull sýndi dýrum og mönnum mikinn áhuga og sérstaklega hænsfuglunum, föður sínum til mikils ama. Hann skríkti á þær og gaggaði og að lokum gerði ein hænan sig líklega til að hlaupa hann niður en Jökull bara hló að henni. Hann hefur semsagt ekki erft fuglahræðslu mína sem er gott. Við sáum líka þegar selunum var gefið, klöppuðum svínunum og lékum við hreindýrin og Jökli fannst þetta allt jafn gaman.

Í gær eyddum við deginum í Fiskakvísl, fórum í gönguferð um Elliðaárdalinn og Jökull lék við ömmu sína. Hann er alltaf að verða meiri og meiri dundari, getur gleymt sér í einhverjum spennandi leikjum sem hann finnur upp. Það gerist samt reglulega að hann lítur upp úr leiknum og kallar "Kat-la?" Í gær var þetta búið að gerast svo oft að við neyddumst til þess að bjóða Kötlu og Gæa, ásamt Eydísi, í mat. Eirný er í London og var því ekki boðið. Jökull var að sjálfsögðu mjög ánægður með það og var eiginlega í stanslausu hláturskasti frá því Katla kom og þar til hún fór. Þau fóru m.a. í bað saman og leiddist það ekki.

Jökli leiðist heldur ekki að vera með Ísak þessa dagana enda enginn sem hlær jafn innilega að stórkostlegum bröndurum hans. Vala var með þá báða hérna heima á föstudagskvöldið og það er nú eiginlega léttara en að vera með annan þeirra því þeir eru farnir að leika sér svo mikið saman. Þarf bara að passa að Jökull setjist ekki á Ísak í einu af væntumþykjuköstunum. Ísak skemmti sér konunglega í pössuninni, stóð og stóð og stóð og sýndi hvað hann var stór á meðan hann stóð, Völu til mikillar armæðu þar sem hún vildi að hann héldi sér í.

Þetta var nú helgin afturábak hjá okkur. Þangað til næst, veriði bless.

2006-09-28T22:17:00.000Z

Myrkvun

Við sitjum nú í myrkrinu. Við sjáum nú ekki alveg yfir borgina en nóg samt til að sjá myrkrið. Mér tókst meira að segja að slökkva útiljósin í stigaganginum til að hafa þetta nú sem rómantískast. Jökull bara steinsefur inni í rúmi og fattar ekkert.

Við fórum með Jökul til læknis um daginn því hann hefur alltaf verið með smá vökva í eyrunum sem búið er verið að fylgjast með. Hann er enn með vökvann þrátt fyrir að við verðum lítið vör við það. Hann á því að fara til háls-, nef- og eyrnalæknis. Heimilislæknirinn heldur að hann sé kannski með of stóra nefkirtla. Það gæti nú alveg passað því hann hefur hrotið alveg frá fyrsta degi.

Jökull er að taka út mikinn þroska þessa dagna. Hann hermir mikið eftir manni og er búinn að læra að syngja með. Ef maður syngur ,,afi minn og...." þá segir hann ,,ammana" . Svo segir hann ,,gó" fyrir ,,skó" og ef maður spyr hvort við eigum að fara út þá hleypur hann inn í forstofu og sækir skóna sína. Hann og Ísak eru líka á fullu að uppgötva hvorn annann. Þeir eiga það til að skríða báðir undir borð og sitja þar og hlægja til skiptist. Annars er öskurleikurinn uppáhalds leikurinn þeirra. Þá sitja þeir á gólfinu og öskra eins hátt og þeir geta til skiptist. Strákapörin eru bara rétt að byrja.

Annars er hún Katla alltaf í uppáhaldi og ef Jökull bara vissi og skildi að hann fer alveg að fara í pössun í Barmahlíðina þá væri hann ekkert ósáttur við það. Nánast á hverjum morgni vaknar hann og kúldrast svolítið á milli okkar, svo er eins og hann muni allt í einu eftir Kötlu og byrjar að segja nafnið hennar. Hann prófar stundum jafnvel að kalla á hana, bara svona til að athuga hvort hún hafi nokkuð komið á meðan hann svaf.

2006-09-17T22:10:00.000Z

Við höfum sko verið dugleg í fjölskyldusamveru þessa helgina. Við byrjuðum föstudaginn á vikulegu matarboði í Fiskakvísl. Þangað buðum við Kötlu með okkur því hún gisti hjá okkur um nóttina. Við vorum komin í Fiskakvísl á undan Kötlu og það var mjög fyndið að fylgjast með Jökli bíða eftir henni. Í hvert sinn sem dyrabjallan hringdi þá öskraði hann af spenningi og hljóp til dyra kallandi nafnið hennar. Svo þegar þetta var ekki hún þá varð hann fyrir smá vonbrigðum.

Klukkan hálf sjö á laugardagsmorguninn skreið svo Katla upp í til okkar frekar spennt yfir því hvort Jökull færi ekki að vakna. Hann rumskaði svo klukkan sjö og þegar hann rak augun í hana þá var ekki aftur snúið og alveg eins gott að drattast bara öll á fætur. Við vorum því búin að borða morgunmat, klæða okkur og komin út klukkan 08:15. Við fórum því í grasagarðinn að gefa öndunum brauð og svo líka niður á tjörn. Jökull var pínu smeykur við ágenga fuglana en ekkert í líkingu við það hvað Hjalti og Katla voru hrædd. Ég var búin að bjóðast til þess að fara bara með Kötlu í fiðlutíma á laugardagsmorguninn svo Eirný og Gæi gætu aldeilis sofið út. En ég var búin að gleyma því að þetta er body pump tíminn minn og Hrafnhildar og Hjalti þarf að passa Ísak svo að Hrafnhildur komist. Þetta endaði því á því að Eirný og Gæi mættu frekar mygluð klukkan tíu og fóru með Kötlu í fiðlutíma og tóku Jökul með sér. Hjalti passaði svo Ísak og ég og Hrafnhildur þorðum að lyfta aðeins meira en síðast, samt miklu minna en allir aðrir.

Ég og Eirný kláruðum svo að gera rifsberjahlaup úr berjunum frá ömmu. 14 stórar krukkur takk fyrir, við erum mjög ánægðar með okkur, jafnvel þó að hlaupið hafi ekki alveg hlaupið. Þetta verður þá bara þykkur rifsberjasafi. Eftir allt rifsberjaerfiðið tókum við lítinn göngutúr um Hamrahverfið. Við rákumst á lítinn kjölturakka sem hafði greinilega verið hleypt einum út til að gera þarfir sínar. Ég var ekki lengi á mér, var akkúrat með poka með mér sem ég notaði til að veiða upp kúkinn. Við eltum svo hundinn heim til sín og ég tók kúkinn úr pokanum og setti hann pent á útidyratröppurnar. Ég er mjög ánægð með þetta framtak mitt. Við enduðum svo daginn á því að fara út að borða. Eða mér og Hjalta leið allavegana eins og að við værum alveg úti að borða þó að þetta hafi bara verið skyndibitastaðurinn Culliacan.

Í dag áttum við svo von á Bryndísi og fjölskyldu og Hrafnhildi og fjölskyldu í heimsókn. Við fórum að því tilefni í bakaríið Bakarameistarinn í Húsgagnahöllinni. Við ætluðum að kaupa brauð en urðum auðvitað að biðja um innihaldslýsingu út af bráðaofnæminu hans Jökuls. Hann má ekki fá brauð sem innihalda egg eða jurtaolíu/fitu. Við fengum ekki fallegar móttökur. Ein afgreiðslustúlkan hvæsti á okkur að það væri mjólk í öllum brauðunum þeirra. Ég sagði að mér væri alveg sama um mjólk, ég væri að spyrja um egg og jurtaolíu. Þá fletti hún möppunni með innhaldslýsingunni mjög fúl á svipinn. Við fundum loks eitt brauð sem við gátum keypt. En okkur fannst það ekki nóg svo við voguðum okkur að spyrja aðra stelpu um rúnnstykkin. Sú var alveg til í að hjálpa okkur en þegar hin sá að hún var að fletta möppunni fyrir okkur þá hvæsti hún á okkur að það væru egg í öllum rúnnstykkjunum. Þá fengum við nóg og sögðum bara að við færum eitthvað annað. En það var ekki svo auðvelt. Bakaríin í Hverafold og Miðgarði voru bæði lokuð vegna manneklu. Bakaríið Kornið í Spönginni var svo loks opið en við fengum engin brauð sem Jökull mátti borða en við keyptum þau samt. Heimsóknin tókst svo ljómandi vel. Jökull var alveg dolfallinn yfir Ísaki Þorra frænda sínum sem er alveg fjögra ára gamall.

Við drifum okkur svo beint í heimsókn til Rannveigar seinnipartinn þar sem Eirný, Katla, Gæi og Eydís voru líka. Það var nú eins og fermingarveisla. Kökur, vöfflur og ég veit ekki hvað og hvað. Við erum sem sagt ekki mjög svöng eftir helgina.

Jökull lærði í gær að segja Eirný, eða honum finnst hann allavegana vera að segja Eirný þegar hann segir ,,Annei". Svo í dag sagði hann nokkrum sinnum ,,Gæ" fyrir Gæi.

2006-09-13T21:19:00.000Z

ÁTAK Í BLOGGSKRIFUM

Mamma og pabbi eru farin til Canberra í Ástralíu og ætla að vera þar í þrjá mánuði. Þess vegna ætlum við að gera átak í bloggskrifum svo þau missi nú örugglega ekki af neinu. Annars eigum við webcam og getum talað við þau í gegnum msn og þau geta fylgst með Jökli skoppa um stofuna. Tæknin er alveg ótrúleg.

Ég fór frá þeim feðgum og skrapp til New Jersey á námskeið. Ég fór út á fimmtudegi og kom á mánudagsmorgni. Námskeiðið var mjög áhugavert og skemmtilegt. En það myndaðist nú engin stemmning þar sem allir á námskeiðinu voru bara heimafólk og dreif sig bara heim á daginn. Enginn annar útlendingur. En það kom nú ekki að sök því ég var búin að finna mér verslunarmiðstöð. Annars var staðsetning hótelsins afleit, var við hliðiná hraðbrautinni, engin lest og enginn strætó nema í hálftíma göngufæri. Verslunarmiðstöðin var nú bara 3 mínútna bílferð í burtu en það var alls ekki hægt að labba þangað út af hraðbrautinni. Ég þurfti því að fara um allt í leigubíl sem hefði nú verið allt í lagi ef að það hefði verið hægt að panta leigubíl í New Jersy. Það var bara hægt að panta limmósínur (sem voru sko ekki einu sinni langar og flottar, bara venjulegir bílar) þannig að fara í búðir kostaði 50 dollara fram og til baka. En ég lét mig nú hafa það og fór í búðir á föstudeginum og laugardeginum eftir námskeiðið og verslaði heilan helling. Á sunnudeginum var ekkert námskeið og ég flaug ekki fyrr en um kvöldið. Þá varð ég bara að fara aðeins inn í New York í smá stund. Það var ekki auðvelt að komast þangað en mér tókst að fara að Ground Zero, sjá Times Square úr fjarlægð, horfði upp Empire State Building og labbað um kínahverfið. Þetta var nóg til að ég veit að ég verð að fara aftur einhverntíman. Ég talaði náttúrulega við Jökul og Hjalta á hverjum degi og Jökull þurfti að segja mér margt og mikið. Þegar ég svo kom heim þá ákvað hann að refsa mér svolítið. Eirný kom í heimsókn og við fórum öll í sund saman. Jökull vildi bara vera hjá Eirnýju og var á fullu að knúsa hana en fór bara að grenja ef ég reyndi að taka hann. Svo þegar Eirný fór heim um kvöldið þá grét hann mjög sárt. Þetta kom mér nú samt ekki á óvart því ég mundi eftir að Katla gerði það sama við Eirnýju einhverntíman, þannig að ég var ekkert mjög miður mín, bara smá.

á sunnudaginn var áttum við voða góðan dag með Eirnýju, Gæja, Kötlu og ömmu og afa. Málið var að afi varð áttræður um daginn og amma er alveg að verða áttræð. Þau héldu svo veislu sem ég komst því miður ekki í þar sem ég var úti. En við systurnar gáfum þeim dag með okkur og fjölskyldum okkar. Hljómar kannski ekkert voða spennandi en þetta var mjög gaman. Við byrjuðum í smá morgunkaffi hjá okkur. Fórum svo á Landnámssýninguna sem er skemmtileg sýning. Fórum svo í roki og rigningu út í Viðey sem var nú allt í lagi því við fengum að borða nestið okkar inni. Síðan var farið í þriggja rétta máltíð í Barmahlíð. Þetta var mjög skemmtilegur dagur og amma og afi voru mjög ánægð.

Jökull er rosalegur prakkari og algjör strákur þessa dagana. Honum finnst ekkert gaman að leika sér að böngsum og vill bara leika með bolta og reynir að drippla þeim og sparka þeim. Svo tók hann upp á því að prófa að skyrpa á gólfið. Mjög skemmtilegt eða hitt þó heldur. En verst þótti mér þegar við sátum við morgunverðarborðið og hann benti með puttanum á mig og gerði svo byssuhljóð. Ég var nú frekar hissa og dettur nú helst í hug að hann sé að apa eitthvað upp eftir strák dagmömmunnar sem er fjögra ára. Ég ákvað að gefa bara engin viðbrögð við þessu því hann er bara allt of lítill til að skilja hvað hann er að gera. Enda hefur hann ekki gert þetta aftur. En það er eitt sem við Hjalti erum sko alveg með á hreinu og það er að Jökull mun aldrei fá byssur sem leikföng. En annars er orðaforðinn orðinn nokkuð góður hjá honum. Hann reynir að herma eftir manni og hann lærði að segja ,,Katla" alveg fullkomlega um helgina. Hann hafði alltaf sagt ,,Katta" hingað til. Svo kann hann ,,bebbi" fyrir nebbi og ,,au" fyrir augu en samt bara stundum. Svo segir hann ,,sitja" því við erum alltaf að banna honum að klifra upp á stólum og upp á borð og segjum honum að sitja. Svo segir hann ,,a bú" þegar maturinn er búinn og ,,bó" fyrir bók.

Nú er nóg komið í bili. Við sendum kærar kveðjur til Ástralíu.

ég ætla að setja inn myndir núna, fyrir 14. mánuðinn og frá ömmu og afa deginum.

2006-08-02T20:35:00.000Z

Ýmislegt gerst síðan síðast.

Við erum nýbúin með sumarfríið. Við höfðum það rosalega gott. Vorum heima í eina viku að slappa af. Svo fórum við á mánudegi á Djúpavog þar sem að Eirný og co voru búin að leigja íbúð í viku. Við upplifðum ýmislegt skemmtilegt þar. Þetta var náttúrulega rosalega löng keyrsla, sjö tímar í bílnum og stoppuðum í eina klst. Jökull hefur oft verið ánægðari með foreldra sína en akkúrat þennan dag. Við stoppuðum við Jökulsárlón sem var alveg magnað. Á þriðjudeginum fórum við svo öll út í Papey. Það var fyrsta sjóferð Jökuls og mér fannst það ekkert voðalega skemmtilegt. Hjalti sagði að við yrðum að vera úti á bátnum á leiðinni. Mér leist vel á það alveg þar til ég sá þennan pínu litla bát sem mér fannst að ekki yrði erfitt að detta út fyrir. Við fórum niður í bátinn og fórum í björgunarvesti og Jökull fékk líka björgunarvesti. Þá var orðið frekar erfitt að halda á honum og maður varð eiginlega að halda utan um hann með hendurnar útréttar. Mér fór þá að finnast það bara betri hugmynd að vera inni í bátnum. En Hjalti hikaði ekki, klöngraðist upp brattan og þröngan stigann haldandi á Jökli í útréttum höndunum. Þarna var ég orðin reið og reyndi að afstýra þessum skrípaleik og kallaði á Hjalta en hann heyrði ekkert í mér. Leiðsögumaðurinn rak upp stór augu þegar hann sá til Hjalta og ruddist fram fyrir mig (þar sem ég var að reyna að ná athyggli Hjalta án þess að láta honum bregða svo að hann myndi nú hreinlega ekki missa barnið útfyrir), hann skipaði Hjalta að setjast bara á gólfið með Jökul. Ég klöngraðist svo upp á eftir þeim og sat hjá þeim á gólfinu og þorði varla að hreyfa legg né lið. Tók nánast engar myndir á leiðinni sem þýðir að ég hafi bara verið nokkuð smeyk. Ekki bætti það á líðan mína að Katla hræðist ekki neitt og sat ekki grafkjurr alla leiðina eins og ég reyndi mikið að telja hana á að gera. En auðvitað fór þetta allt voða vel og Papey var æðisleg. Ég heimtaði nú reyndar að ég og Jökull sætum bara niðri í bátnum á bakaleiðinni, enda komin þoka og ekkert að sjá. Á miðvikudeginum keyrðum við svo upp að Kárahnjúkum, sóluðum okkur í Atlavík og enduðum í sundi á Egilsstöðum. Á fimmtudeginum fóru Eirný og þau í Lónsöræfi og við skoðuðum hinn mikla bæ Djúpavog og gengum í fjörunni á meðan. Svo komu mamma og pabbi um kvöldið og gistu hjá okkur. Á föstudeginum ætluðum við svo að keyra heim en fréttum af Dísu og Halldóri í bongóblíðu á Mývatni og skelltum okkur bara þangað í staðinn. Þar gerðum við margt á met tíma, Fórum í Lónið, löbbuðum á Hverfell, löbbuðum úti í Höfða og fórum á fjósakaffið. Á laugardeginum keyrðum við svo á Akureyri og gistum eina nótt hjá afa og keyrðum svo heim á sunnudeginum. Þannig að við endum í raun á því að fara bara hringinn. Svo erum við bara komin aftur í hið daglega líf, ég í vinnunni, Jökull hjá dagmömmu og Hjalti að lesa fyrir próf.

Jökull hefur tekið miklum framförum upp á síðkastið. Er rosa duglegur að ganga um allt, dettur nú samt stundum á rassinn ennþá. Hann er algjör prakkari og kann alveg að segja nei. Þykist ekki vilja kyssa mann, segir bara nei og hlær. Hann tók svo allt í einu upp á því að telja upp að þremur. Hann tekur bolta og heldur honum á meðan hann segir eeeiihh, teeeii, og svo kemur einhver stuna sem á vera þrír og þá kastar hann boltanum eins fast og hann getur. Honum finnst alveg rosalega gaman að dansa við tónlist og hristir hausinn í takt.

Annars er ég alveg að fara að yfirgefa þá feðga og skrepp til New York, eða reyndar New Jersey. Ég er að fara á spelku námskeið og fer fimmtudaginn 24. ágúst og kem aftur á mánudagsmorguninn. Ég mun þá vera tvo daga á námskeiðinu og fæ einn dag þar sem ég ætla að reyna að skoða e-ð smá.

Ég tók náttúrulega fult, fullt, fullt af myndum í ferðalaginu okkar og mun sjá hvort ég komi þeim ekki í albúm á myndasíðunni.

2006-06-28T22:38:00.000Z

AFMÆLI

Gaman að eiga afmæli þrjá daga í röð, það fannst Jökli allavega. Hann átti afmæli föstudaginn 23. júní og átti bara góðan dag með okkur í sumarfríi. Við bökuðum tvær kökur og vorum svo bara alveg róleg í afmælisundirbúningi fyrir helgina. Öll fjölskyldan eins og hún leggur sig var nefnilega svo frábær að baka alveg heilan helling fyrir okkur. Við klæddum Jökul nú bara í ný föt sem við keyptum á hann og létum það nægja sem afmælisgjöf. Við fórum svo í mat í Fiskakvísl því Halldór var að útskrifast.

Á laugardeginum var svo afmælisboð fyrir ættingja. Voðalega gaman. Rannveig og fjölskylda voru reyndar heiðursgestir þar sem að þau voru einu gestirnir sem ekki þurftu að mæta með köku með sér. Jökull fékk fullt af frábærum gjöfum auðvitað. Föt, þroskaleikföng, harðspjaldabækur sem hann getur lesið samhliða því að éta þær. Hann fékk líka sparkbíl og bóndabíl og vörubíl og hluti sem gefa frá sér hljóð og ég veit ekki hvað og hvað. Þegar Stine, Atle og Daniel voru hér í heimsókn skildu þau eftir afmælisgjöf fyrir Jökul sem við geymdum fram að afmælisdeginum. Gjöfin reyndist vera inniróla. Við fengum því pabba í heimsókn á laugardagsmorgninum og hann hjálpaði okkur að hengja upp róluna inni í barnaherberginu. Rosalegt stuð. Eftir afmælið fórum við svo með Jökul í næturpössun til Eirnýjar, Gæja og Kötlu og fórum fyrst í útskriftarveislu til Freyju og Höskuldar og svo í útskriftarveislu til Hildar Rakelar. Jökull greyið var nú reyndar með hita en var samt alls ekkert leiður yfir því að fá að gista í Barmahlíðinni.

Á sunnudeginum náðum við svo í Jökul rétt í tæka tíð fyrir þriðja afmælisdaginn. MH vinkonurnar, Grafarvogsstelpurnar og börn mættu í þetta skiptið og það var mjög gaman. Allt öðruvísi veisla en daginn áður því nú voru svo mörg börn og allir fengu að sjálfsögðu að prófa róluna. Aftur fékk Jökull fullt af frábærum gjöfum. Um kvöldið vorum við svo boðin í enn aðra veislu. Guðni var að vígjast til prests um daginn og hélt boð um kvöldið. Dísa og Halldór sátu hjá Jökli á meðan.

Á mánudeginum átti svo að vera fyrsti dagmömmudagurinn eftir sumarfrí en þar sem að Jökull var enn með hita þá frestaðist það um einn dag. En Jökli leiddist nú ekki að hanga heima með allt nýja dótið sitt. Á þriðjudeginum fór hann svo loks til dagmömmunar og þar fékk hann enn eina afmælisgjöfina. Hann var rosalega glaður að hitta aftur krakkana og leit varla við Hjalta þegar hann kom að sækja hann.

2006-06-11T14:04:00.000Z

Sumarfrí

Ég er búin að vera í sumarfríi í rúma viku. Agalega huggulegt. Við höfum bara verið að slappa af og hafa það gott, þrátt fyrir að veðrið hafi nú ekki beinlínis leikið við okkur. Við höfðum það þó af að fara í Húsdýragarðinn með Jökul í smá kulda og rétt náðum heim áður en það fór að rigna. Jökull skemmti sér ágætlega við að skoða öll dýrin, en skemmtilegast þótti honum þegar við vorum að fara aftur í bílinn og kerran hristist öll á ójafnri gangstéttinni. Kannski fær hann meira vit á þessu seinna í sumar. Við fórum svo í sumarbústað til mömmu og pabba seinustu helgi og um leið og við mættum á staðinn skall á svo gríðarlegt rok að það var varla stætt úti. Við gátum ekki einu sinni grillað eins og til stóð. En það var nú í lagi, alltaf gott í bústað.

Við erum orðin frekar settleg án þess að hafa nokkuð fyrir því. við búum í úthverfi með tvo bíla, uppþvottavél og nýjasta nýtt er enginn annar en Mr. Grill. Halldór, Dísa, Daði, Hrafnhildur og Maggi mættu einn daginn bara með gasgrill undir annari hendinni. Alveg út í bláin. Okkur fannst þetta að sjálfsögðu algjör óþarfi en rákum þau samt ekkert öfug út. Núna viku síðar höfum við ekki kveikt á eldavélarhellu heldur stöndum alltaf kappklædd úti á svölum, eins og hver annar Íslendingur í afneitun um að íslenskt sumar sér ekkert sumar, og brennum allt sem fer ofaní okkur. Jökull er hæst ánægður og finnst ekkert betra en grillaðar grísakótelettur eða grillaður lax og er jafnvel farinn að láta kartöflur inn fyrir sínar varir það er að segja ef þær eru grillaðar.

Í gær varð Halldór 55 ára og við fórum öll til Hrafnhildar og Magga og grilluðum (hvað annað). Gáfum Halldóri girlláhöld (hvað annað) og líka leikhúsmiða. Þau fóru svo til Svíþjóðar í morgun en koma nú samt í tæka tíð fyrir afmælisveislu barnabarnsins.

Nokkrar nýjar myndir í albúminu ,,12. mánuðurinn".

2006-05-28T14:46:00.000Z

NÆTURPÖSSUN

Við fengum næturpössun fyrir Jökul í nótt. Eirný, Katla og Gæi pössuðu Jökul á meðan við fórum í grill með Stoð. Hópur úr vinnunni minni fór gangandi yfir Esjuna og endaði í sumarbústað hinumegin. Ég treysti mér nú ekki til að ganga svo við ákváðum að fara bara í grillið. Þetta partý entist nú hinsvegar ekki mjög lengi, fólk vildi komast heim í sturtu, svo við vorum komin heim áður en Jökull fór að sofa. Við ákváðum þá að nota tækifærið og skella okkur bara á The Da Vinci Code. Það reyndist hinsvegar ekkert vera of góð hugmynd fyrir þreytta móður að fara í tíu bíó. Ég gat ómögulega haldið mér vakandi og leið nánast bara illa. Við drifum okkur því bara heim og ég steinsofnaði um leið og ég lagðist á koddan og svo sváfum við til að verða tíu. Það var mjög ljúft en ég sá smá eftir því að hafa ekki bara farið beint að sofa í stað þess að fara í bíó. Næst biðjum við bara um næturpössun og förum svo bara beint heim að sofa. En Jökli leiddist nú ekki næturpössunin. Honum fannst þetta æðislegt og var hlýðinn og góður. Hann fór að sofa klukkan níu og svaf til átta. Eirný svaf nú samt ekki eins vel, hún var alltaf að vakna til að athuga hvort hann andaði nú ekki alveg örugglega.

Ég setti inn 136 nýjar myndir í albúmið ,,11. mánuðurinn" en þið ráðið sjálf hvort þið nennið að skoða þær.

2006-05-24T22:41:00.000Z

Allt gott af okkur að frétta. Gaman frá því að segja að ég er að fara í sumarfrí eftir nákvæmlega eina viku og verð í þrjár vikur, svo fer ég í tvær vikur í lok júlí. NÆS. Jökull er kominn í sumarfrí og Hjalti er með hann á daginn. Þar sem ég er að fara í sumarfrí þá sé ég þá nánast ekki neitt, því ég vinn frá sjö á morgnanna til sex eða sjö á kvöldin. Ég er svona að reyna að ganga frá öllum lausum endum áður en ég fer í frí. Við reiknum nú með því að fara til afa á Akureyri en annað erum við ekki búin að plana, ætlum bara að slappa af og njóta lífsins, fara í sund og göngutúra. Það er að segja ef að veturinn verður búinn í júní.

Stine, Atle og stjúpstrákurinn þeirra Daníel eru farin frá okkur. Jökull var mjög hrifin af Daníel og Daníel virtist alveg skilja að Jökull væri minni og að hann þyrfti að vera góður við hann. Við ætluðum öll saman í húsdýragarðinn á laugardeginum en Jökull greyið fékk bullandi hita og var heima hjá Hjalta á meðan við fórum og Eirný og Katla komu með okkur. Þetta var gaman en ógeðslega, viðbjóðslega kalt. Sem betur fer vorum við með heitt kakó á brúsa. Þau voru rosalega ánægð með ferðina þrátt fyrir að Atle hafi lent í smá óhappi. Við keyrðum Krýsuvíkurleiðina og kíktum á hverina. Svo á leiðinni heim sáum við fiskitrönur sem Atle langaði svo að taka myndir af. Þar var allt í drasli og honum tókst að stíga á ryðgaðan nagla sem fór á bólakaf í fótinn. Við fórum því til mömmu hans Hjalta (Hjalti og Jökull voru þar) og gátum sótthreinsað sárið og búið um það. En Atle neitaði að eyða seinasta deginum á Íslandi á læknavaktinni til að fá stífkrampasprautu og kaus heldur að haltra um miðbæ Reykjavíkur. En hann lofaði að fá sprautuna þegar hann kæmi heim.

Nýjasti fjölskyldumeðlimurinn í Vegghömrum 7 ber nafnið Asko og er hágæða norsk uppþvottavél. Við erum mjög hamingjusöm og hér með eru þið öll boðin í kaffi og mat og þið þurfið ekkert að vaska upp eftir ykkur. Eirný og Gæi greyin kunna aldrei við annað en að vaska upp eftir sig. En þar sem að Eirný reddaði okkur þessari vél á spottprís þá þarf hún aldrei meir að ganga frá eftir sig. Við látum bara Gæja ganga frá eftir hana. Hehe.

Katla fékk að gista hjá okkur í nótt. Eirný og Gæi voru að fara í vinnupartý með hippa þema. Þau litu agalega út, þau fengu saumavélina lánaða til að gera buxurnar hans Gæja útvíðar. En Jökli fannst það frekar mikið sport að hafa Kötluna sína hjá sér, eða ka, kall eins og hann kallar hana. Hann talar voðalega mikið þó við skiljum hann minnst lítið. Hann segir alltaf kalli-kalli, svo segir hann mamma og pabba og svo segir hann í sífelli gamm (skamm). Við erum nú ekki akkúrat ánægð með það, hljómar eins og að við séum alltaf að skamma hann. En við svo sem skömmum hann ansi mikið, en hann var fljótur að tileinka sér tæknina inn-um-eitt-eyrað-út-um-hitt. En við segjum frekar óó, má ekki. Hann er orðinn ansi mikil frekja og á það til að kasta sér aftur þegar maður heldur á honum til að sýna óánægju sína og grenja eins og stunginn grís til að undirstrika það. En annars er hann kominn með sex stykki tennur og vill bara borða sama mat og við, fyrir utan grænmetið að sjálfsögðu. Hann stingur sko ekki hverju sem er upp í sig og við höfum voða litlar áhyggjur af því að hann tíni e-ð upp úr gólfinu og éti það. Reyndar erum við svona pínu stressaðari yfir hlutum á gólfinu af hræðslu við að það sé matvæli sem innihaldi egg eða hnetur. Nú lesum við aftan á alla pakka áður en þeir lenda í innkaupakörfunni. En þetta er nú samt ekkert erfitt, egg eru svo dýrt hráefni að það er nánast alltaf reynt að komast hjá því að nota egg.

2006-05-18T18:25:00.000Z

Enn fleiri sjúkrasögur

Já svei mér þá, við höfum aldeilis kynnst Landspítalanum seinustu vikur.
Sagan byrjar nú á því að ég fór til Leipzig á stoðtækjasýningu í seinustu viku. Ég fór á miðvikudegi og var fram á sunnudag. (Leipzig er spennandi borg sem ég mæli með). En sem sagt Hjalti var í prófum og það vildi svo óheppilega til að strákur dagmömmunar fékk skarlattssótt sem þýddi að Jökull gat ekki verið hjá henni. Það riðlaði dálítið planinu okkar því við vorum búin að fá alla fjölskyldumeðlimi til að aðstoða og passa. En þetta reddaðist allt svo voðalega vel og Hjalta gekk bara ágætlega í þessum prófum. Ég kom svo heim á sunnudaginn um sexleytið. Þegar ég kom heim þá tók Hjalti á móti mér með Jökul berrassaðan. Þá var Jökull allur eldrauður og iðaði allur af kláða. Við fórum bara beinaleið á bráðamóttökuna. Byrjuðum á Fossvoginum en vorum bara send beint á Hringinn. Þar fékk litla greyið adrenalínsprautur og ofnæmissprautur. Þá leið honum nú fljótlega betur. Ég og Jökull sváfum svo á spítalanum um nóttina en þetta var sem betur fer búið þarna um kvöldið. Sem sagt Jökull fékk að bíta í egg í fyrsta skipti um einum og hálfum tíma áður en kláðinn byrjaði og er þá með bráðaofnæmi. Hann má því greyið ekki fá neinar matvörur sem innihalda egg, sem þýðir að við erum komin með fullt af uppskriftum fyrir eggjalausar kökur og fleira. Við fórum svo með hann í eftirlit í dag og þá var komið út úr blóðprufum sem voru teknar á sunnudaginn. Þá kom einnig í ljós að hann er með jarðhnetu ofnæmi. Eggjaofnæmið á ekki að vera ofnæmi sem veldur öndunarörðuleikum, en jarðhnetuofnæmið gæti hinsvegar verið svæsnara. En hann hefur sem betur fer aldrei komist í tæri við þær og við verðum bara að passa það vel að hann sleppi við það. Í 95% tilvika vex þetta af börnum. Við ætlum því að kaupa okkur svona adrenalín-sprautu-penna til að hafa til öryggis ef við förum út úr bænum og svoleiðis.

Nú eru Stina og Atle vinir okkar frá Noregi í heimsókn hjá okkur og Daníel sem er eins og hálfs árs er með þeim. Jökli finnst það nú ekki leiðinlegt og þeir pota dálítið í hvorn annann og rembast við að rífa dótið af hvorum öðrum. Þau verða hjá okkur fram á sunnudag og stefnan er að fara í Húsdýragarðinn á laugardaginn og að sjálfsögðu í sund.

2006-04-22T08:31:00.000Z

MIKIÐ GEGNIÐ Á!

Já það má nú segja að það hafi mikið gengið á hjá okkur seinustu daga. Eftir langt og gott páskafrí snérum við bara aftur í vinnu, skóla og dagvistun og létum okkur hlakka til göngutúra og sundferðar á sumardaginn fyrsta. En það fór nú eitthvað á annan veg. Málið var að aðfaranótt miðvikudagsins vaknaði ég með mikla magaverki en var nú ekkert að stressast mikið, hélt bara að þetta myndi líða hjá. Ég held alltaf langar ræður um hvað ég þoli ekki fólk sem fari ekki til læknis þó að það sé við dauðans dyr og segir bara að þetta líði hjá af sjálfu sér. En svo þegar að Hjalti reyndi að tala mig inn á að fá næturlækni þá hélt ég nú ekki. Ég ætlaði ekki að fá einhvern næturlækni heim til að segja mér að ég væri með loft í maganum og ætti bara að reyna að prumpa. Þannig að ég þráaðist við og reyndi bara að hreyfa mig ekkert það sem eftir var nætur. Um morguninn gat ég nú staulast fram úr og klætt mig (eða Hjalti klæddi mig reyndar). Ég sá nú að ég kæmist ekki í vinnuna, enda kominn með dúndrandi hausverk í ofanálag, og hringdi mig inn veika. Jökull átti að fara í tíu mánaða skoðun og ég fór með þeim og grenjaði í góðu hjúkkunni okkar henni Hrönn sem bað lækni að líta á mig. Sú sagði mér nú að það gæti verið vont að vera með loft í maganum en ekki svona vont og hún hringdi á Landspítalann og sagði að ég væri á leiðinni. Jökull fór nú í skoðun á meðan á þessu stóð og allt leit vel út þar. Hann er orðinn 75 cm 9450 gröm og heldur því kúrfunni sinni. Hann er reyndar með vökva í eyrunum ennþá og við hittum lækninn aftur eftir viku og metum áframhaldið þá. En við keyrðum svo Jökul til dagmömmunar og ég sat í framsætinu og bað Hjalta að keyra hratt og varlega á meðan ég ældi. Ég fékk svo bara rúm á bráðamóttökunni og þá hófst biðin. Við biðum og biðum og biðum og biðum. En fengum samt rosalega góða þjónustu og okkur var alltaf sagt eftir hverju við vorum að bíða. Það var haldið að þetta væri botnlanginn en samt var ekki alveg nógu margir punktar sem studdu þá kenningu. Ég til dæmis var alveg til í að borða (en var samt látin fasta) en maður á víst að vera lystarlaus ef maður er með botnlangabólgu. Svo var verkurinn ekki á bara einum stað. Við létum alla snúast í kringum okkur. Eirný sótti Jökul og Hjördís sem er hjá okkur í eina viku núna (sem betur fer) gat passað hann um kvöldið. Um sjö leytið var svo ákveðið að gera bara botnlangaaðgerð. Þegar þarna var komið sögu var ég með þvílíkt samviskubit yfir því að eiga að fara í aðgerð því það er svo týpísk ég að botnlanginn væri ekki bólginn, ég reyndi því að telja læknunum trú um að þetta væri bara loft, en þau létu sér ekki segjast. Þegar ég svo kom úr aðgerðinni var ég nú frekar vönkuð uppi á vöknun og babblaði heilan helling sem ég man ekkert eftir. Nema að ég man eftir að það var einhver karl við hliðina á mér sem hraut svo mikið og ég sagði að skurðlæknarnir hefði nú átt að taka úr honum nefkirtlana í leiðinni. Ég var samt sú eina sem hló að þessu. En botnlanginn hafði nú ekki verið bólginn eins og mig grunaði. En ég var með bólgur á móðurlífinu og var látin vera á spítalanum til föstudags og fékk þá hrossaskammt af sýklalyfjum í æð. Þetta fór sem sagt allt voða vel og mér líður bara ljómandi. Hjalti, Jökull, Hjördís, Eirný, Gæi, Katla. Halldór, Dísa, Hrafnhildur og Daði komu öll að heimsækja mig (mamma og pabbi eru á Spáni og koma heim um helgina) og ég í raun náði ekki einu sinni að láta mér leiðast þarna á þessum stutta tíma. Nú erum við því bara öll heima og Hjördís snýst í kringum okkur. Mér líður bara mjög vel og má fara í vinnuna á mánudaginn en bara taka því aðeins rólega.

En Jökull er bara rosa flottur gaur þessa dagana, fjórða tönnin alveg að verða komin niður og hann reynir eins og hann getur að bíta mann. Hann vill bara standa og standa og standa, nær að standa upp við hvað sem er og heldur sér bara með annari hendinni og reynir jafnvel að príla. En það sem okkur finnst allra besta trixið þessa dagana er að hann er búinn að læra að sjúga slefið aftur inn í munninn þegar það byrjar að streyma. Ótrúlegur kostur. Hann er svo farinn að segja aftur mamma. Hann var á mótþróaskeiði í heilan mánuð og þegar að ég sagði mamma þá sagði hann babba. En nú segir hann bara mamma við mig.

2006-04-09T15:20:00.000Z

Loksins, loksins er þriðja tönnin á leiðinni. Við vorum farin að örvænta að við þyrftum að bíða í aðra sjö mánuði eftir næstu tönnum. Hann fékk sem sagt tvær tennur í neðri góm sjö mánaða og núna rúmlega níu mánaða sjáum við loks glitta í eina tönn í efri góm. Jökull slefar heil ósköp í kjölfarið og reynir að bíta í allt sem verður á vegi hans. Hann fékk líka hita eina nóttina og var ósköp pirraður, en að örðu leyti er hann frekar rólegur yfir þessu.

Jökull er rosalega duglegur að sofa þessa dagana. Fer að sofa á milli átta og hálf níu og sefur til svona fimm/sex og fær þá að koma upp í til okkar og þá sefur hann til sjö/hálf átta. Það er reyndar aðal sportið þessa dagana að standa í rúminu þegar hann á að fara að sofa. Hann stendur alltaf strax upp þegar við erum búin að syngja fyrir hann og förum fram. Svo gengur hann nokkra hringi í rúminu og kallar nokkrum sinnum á okkur. Þegar við komum inn þá vill hann ekkert að við tökum sig. Við eigum bara að leggja hann aftur og strjúka honum um hausinn og þá reynir hann að fara að sofa, en fer nú oftast að væla smá þegar við neitum að standa yfir honum þar til hann sofnar. En hann sofnar nú alltaf sjálfur að lokum.

Strákurinn er enn í ströngum þjálfunarbúðum í að læra að borða grænmeti og fisk og kartöflur. Hann tekur vanalega bakföll og kúgast heil ósköp yfir þessum viðbjóði sem við reynum að koma ofan í hann. En við bara prófum alltaf aftur og aftur í þeirri von um að einn daginn detti þetta inn. Það gerði það með gulræturnar til dæmis. Jæja nú gáfumst við upp á þessari svefnpurku sem var búinn að sofa í þrjá og hálfan tíma úti í vagni og vöktum hann hreinlega. Við ætlum nefnilega í Fiskakvísl aðeins og svo í mat í Fannafold.

2006-03-29T17:07:00.000Z

Hvaða vitleysa er í gangi hjá okkur?!!?

Þetta sagði Katla á laugardagskvöldið þegar mikið hafði gengið á hjá okkur þann daginn. Hér kemur sagan af þessari vitleysu:

Við byrjuðum daginn uppi í Stoð þar sem að ég ætlaði að yfirdekkja nýju-notuðu borðstofustólana okkar. Þegar við vorum komin upp í Stoð föttuðum við að við höfðum gleymt sjálfum stólunum. Ekkert við því að gera en að ná bara í þá. Svo fórum við heim og Jökull svaf smá lúr. Þá fórum við í heimsókn til Bryndísar frænku hans Hjalta. Þar voru að sjálfsögðu börnin hennar Freyja og Ísak Þorri. Svo voru Hrafnhildur og Maggi með Ísak þarna líka. Freyja er fimm dögum yngri en Jökull en miklu þyngri. Ég ákvað að lyfta þessari snúllu og átti svo innilega ekki von á öllum þessum þyngslum að ég hreinlega prumpaði af áreynslunni. Við fórum svo beint til Eirnýjar, Gæja og Kötlu og elduðum með þeim pizzu. Jökli tókst að detta fram fyrir sig á hillu og fékk eina rönd af marblett þvert yfir ennið. Rosa smart en þetta var nú alls ekkert alvarlegt. Okkur tókst að gefa honum smá graut að borða en hann var búinn að vera lystarlaus og með niðurgang síðan á fimmtudaginn. Svo þegar pizzan var loksins tilbúin og við öll búin að koma okkur fyrir upp í nýja fína sófanum hennar Eirnýjar þá tók Jökull sig til og ældi eins og hann væri að leika í hryllingsmynd. Það stóð bara strókurinn út úr honum. Greyið litla sem sagt kominn með ælupesti. En þar sem að hann hafði skollið á höfuðið stuttu áður þá hringdum við á 1770, bara svona til að láta sannfæra okkur að þetta væri nú ekkert tengt. En þar var okkur nú reyndar ráðlagt að fara með hann á slysó. Við hlýddum því þó við værum nú ekkert áhyggjufull um að þetta væri heilahristingur. Læknirinn sem hitti okkur var alveg sammála því og gat tjáð okkur það að hann væri bara með veirusýkingu í maganum sem gæti varað mjög lengi hjá ungabörnum. En svona til að vera alveg örugg þá áttum við ekki að leyfa honum að fara alveg strax að sofa. Við ákváðum því bara að drífa okkur aðeins aftur til Eirnýjar og borða e-ð af þessari pizzu sem við svo skyndilega mistum lystina á fyrr um kvöldið. Þegar við komum þangað fór ég að hita vatn í blísturstekatlinum þeirra, þá að sjálfsögðu kúkaði pilturinn. Í miðri bleyjuskiptingu fór svo þessi blessaði blístursketill að blístra, ég vissi ekki hvað var að gerast og hélt að það væri skollið á óveður. Ég stökk því á fætur til að kíkja út um gluggan og tókst ekki betur en svo að ég hoppaði beint í kúkableyjuna. Ég var því öll í ælu á buxunum og með kúk á sokkunum. Við veltumst öll um af hlátri og Katla hrópaði upp yfir sig í hláturskasti ,,hvaða vitleysa er í gangi hjá okkur!". Við kláruðum svo pizzuna og Jökull steinsofnaði yfir myndinni Herbie.

En nú er tæp vika síðan Jökull fékk niðurganginn og þetta virðist vera á réttri leið. Hann ældi reyndar í gærkvöldi en hefur verið mun duglegri að borða í dag en hina dagana. Við búumst nú við því að senda hann til dagmömmunar á morgun. Reyndar er ég e-ð hálf slöpp í dag, óglatt og kalt. En ég er búin að ákveða að það líði hjá eftir sirka klukkutíma eða svo.

Nýjar myndir í albúmið ,,10. mánuðurinn", fyrir áhugasama.

2006-03-16T21:28:00.000Z

AKUREYRARFERÐ

Við fórum að heimsækja langaafa Munda seinustu helgi. Við keyrðum (á nýja-gamla-vinnu-bílnum) strax eftir vinnu á föstudeginum. Við vorum nú samt ekki lögð af stað fyrr en sex og komum til Akureyrar klukkan ellefu. Það gekk mjög vel að keyra þetta með Jökul. Hann var reyndar mjög pirraður frá sex til sjö en þá stoppuðum við í Borgarnesi og gáfum honum að borða og skiptum á honum og þá svaf hann bara restina af leiðinni. Afi tók náttúrulega vel á móti okkur og Jökull fór bara beint í fangið á honum og kúrði hjá honum. Við vorum svo pínu stressuð um að Jökull myndi svo bara vaka alla nóttina eftir allan þennan svefn í bílnum. En við bara lögðum hann í rúmið, slöktum ljósið og fórum sjálf að sofa og hann lét sér bara segjast og svaf til hálf átta morguninn eftir. Við nutum þess í botn að vera á Akureyri. Heimsóktum ættingja og fórum að sjálfsögðu í Nettó, ég finn mér alltaf e-ð til að kaupa þar sem bara fæst ekki í Reykjavíkinni fyrir sunnan. Á laugardagskvöldið skelltum við okkur svo í leikhús og sáum hann Góa í Maríbjöllunni. Þetta var mjög gott leikrit og frábærir leikarar. Við svæfðum bara Jökul áður en við fórum og hann Arnar frændi minn var svo almennilegur að sitja hjá honum á meðan. Reyndar segist afi hafa setið yfir þeim báðum steinsofandi. Við keyrðum svo aftur til Reykjavíkur seinnipartinn á sunnudaginn, Jökull svaf mestanpart leiðarinnar og var bara ánægður með lífið. Við vorum líka mjög ánægð með að hafa drifið okkur og förum örugglega fljótlega aftur.

Á þriðjudaginn vorum við boðin í japansmatarboð til Sólveigar. Við fengum enga barnapíu og ákváðum því bara að taka Jökul með okkur og vera bara stutt. Okkur tókst nú ekki að vera stutt því Jökull er svo þægt barn og Sólveig ætlaði aldrei að hætta að bera fram réttina. Þetta var rosalegt matarboð, það var margréttað og sushi og allskonar flottheit, þetta var eins og á ekta veitingahúsi. Svo var leikur í lokin þar sem að þau voru búin að setja fram smádót sem þau höfðu keypt í Japan og svo áttum við að giska á hvaða hlutverki hluturinn gegnir. Þetta voru 16 hlutir og þau sem giskuðu flest rétt voru með 7 rétt svör. Þarna voru allskonar furðuhlutir; klósettsetuvermari, tannpússunarhanski, eyrnasköfur með dúski, svitainnlegg undir hendur og margt fleira. Þegar þarna var komið sögu þá var klukkan orðin ellefu og Jökull að leka niður úr þreytu. En hann var samt rólegur allan tíman, lék sér á gólfinu meðan við borðuðum og var alveg sama hjá hverjum hann var. Við vorum með frekar mikið samviskubit yfir því að fara svona illa með góðan dreng. Hann var svo sofnaður áður en við keyrðum út úr botnlanganum.

Í dag var Katla hjá okkur eftir leikskólann því Eirný er í New York og Gæi var á námskeiði eftir vinnu. Jökli fannst nú ekki leiðinlegt að hafa þessa skemmtilegu frænku sína hjá sér. Við fórum með þau á leikfangaútsölu í Perlunni. Þar var ég alltaf að spyrja Kötlu hvort ég ætti ekki að kaupa þetta eða hitt handa henni. Ég skildi ekkert í því afhverju ég fékk svona dræm svör frá henni. Mér tókst að lokum að toga upp úr henni að henni finndist svo óþægilegt að ég ætlaði bara að gefa henni eitthvað. En mér tókst loks að sannfæra hana um að mig langaði virkilega til að gefa henni eitthvað og að ég skildi bara segja henni ef hluturinn væri of dýr. Þá gengum við um alla búðina og svo fann hún sér eitthvað ógurlegt drasl sem hún sagðist vilja. Hún hefur sjálfsagt pikkað það upp einhverntíman að við höfum ekki alveg efni á öllu sem við viljum. Svona er hún nú yndisleg.

2006-03-01T22:41:00.000Z

Útskrift og öskudagsafmæli.

Við héldum upp á útskriftina hans Hjalta á laugardaginn var. Það var rosalega gaman þrátt fyrir að við vorum óvart 6 mánuðum of sein með veisluna. Við fengum um 30 gesti milli fimm og sjö og fór bara ágætlega um alla í stofunni okkar. Um kvöldið komu svo vinir í partý sem dreifðist yfir allt kvöldið því flestir voru boðnir í tvö eða þrjú partý samtímis. Þannig þegar að einn fór þá tók annar við sem hentaði bara ljómandi vel. Jökull gisti hjá ömmu sinni og afa í Fannafold og var það fyrsta næturpössunin. Það gekk bara rosalega vel. Hann vaknaði nú reyndar eitthvað aðeins um fjögurleytið eins og hann gerir nánast alltaf en fékk þá bara að koma upp í til ömmu og afa. Ég var svo stressuð um að hann hefði haldið fyrir mömmu og pabba vöku alla nóttina þannig að ég var mætt klukkan hálf átta til að leysa þau af. En ég varð bara að leggja mig í gamla herberginu mínu því Jökull svaf til að verða átta. En þá veit ég það að ég get verið rólegri næst og ætla mér að sofa fram á hádegi þá. Hver vill passa næst???

Á sunnudaginn steyptist Jökull greyið allur út í einhverjum útbrotum í andliti og hnakka sem hann klæjaði all rosalega í. Hann var alveg viðþolslaus og við fórum með hann á læknavaktina þar sem við fengum fenergan til að gefa honum. Það er svæfandi og við vorum frekar rög við að gefa honum þetta en gerðum það nú samt á endanum. Kláðinn leið svo hjá fljótlega en hann er enn allur í útbrotum og við förum með hann til húðsjúkdómalæknis næsta mánudag og sjáum hvað hann segir.

Í dag átti ég svo afmæli, á sjálfan öskudaginn. Nokkur börn samstarfólks míns mættu og sungu fyrir mig afmælissönginn í Stoð og fengu að sjálfsögðu nammi fyrir. Ég fór svo með 120 súkkulaðibitakökur og mjólk fyrir starfsfólkið og okkur tókst öllum í sameiningu að klára hverja einustu köku (við erum rúmlega tuttugu sem vinnum þarna!). Í kvöld var svo öskudagsafmæli og þá mættu mamma geisja, pabbi fuglaflensu-sóttvarnarmaður, Eirný langsokkur, Katla solla stirða, Dísa prestur, Halldór furðufugl, Hrafnhildur kisa og Ísak álfur. Ég var svo læknir, Hjalti sjóræningi og Jökull kínastrákur. Hægt að skoða myndir af þessu og útskriftinni.

2006-02-25T13:35:00.000Z

Vinkar bless og segir datt

Jökull er nú sko búinn að læra að segja datt, datt, datt og aftur datt. Hann sagði meira að segja datt þegar ég missti veskið mitt í gólfið í búðinni. Svo finnst honum eins og gefur að skilja mjög sniðugt að henda dótinu í gólfið með miklu afli og segja svo voðalega hissa ,,datt!". Svo lærði hann að vinka og segja dædæ. Hann er orðinn svo öflugur í því að hann byrjar að vinka um leið og einhver nær í úlpuna sína. Hann segir líka oft hátt og snjalt og voðalega karlalega ,,HA!". Svo er hann ekkert búinn að gleyma mamma og dada, en sönglar nú mest mamamama. Hann rembist og rembist við að læra að skríða. Hann getur tosað sig áfram á maganum og kann að fara upp á fjórar fætur, en bara í eitt augnablik og svo dettur hann aftur á magann.

Við fórum með Jökul í skoðun til hjúkkunnar um daginn. Þar var nú allt bara flott og fínt eins og áður. Hann er nú eitthvað farinn að hægja á vextinum eins og eðlilegt er. Hann er nú orðinn 8720 gr. og 72,5 cm. hann fékk líka sprautu og fór að hágrenja um leið og hjúkkan sprautaði. Þá hugsaði ég með mér að kannski væri loksins komið að því að ég fengi að hugga hann. En það var nú ekki svo gott, um leið og sprautan var búin þá var honum alveg sama og tók gleði sína á ný. Læknirinn kíkti aðeins í eyrun á honum og gat sagt okkur að þar væri enn vökvi en engar bólgur. Það er ekkert við þessu að gera annað en að láta skoða þetta bara í tíu mánaða skoðuninni. Við verðum voðalega lítið vör við þetta, en læknirinn sagði að við ættum bara að gefa honum stíl ef hann er eitthvað órólegur. Svo er hann reyndar stundum voðalega óánægður þegar hann er að borða, grætur en vill samt borða, það gæti þýtt að það sé vont fyrir hann að kyngja.

Það hefur verið mjög mikið að gera hjá okkur seinustu daga, ég hef verið að vinna lengi á daginn og stefni að því að hætta í 80% og fara bara yfir í 100% um mánaðarmótin. Við höfum því átt eitthvað erfitt með að uppfæra síðuna seinustu daga og það verður sjálfsagt engin breyting þar á á næstunni.

Í dag erum við svo með útskriftarveislu fyrir Hjalta. Nánustu ættingjar koma á milli fimm og sjö og svo nokkrir vinir um kvöldið. Jökull ætlar í næturpössun til mömmu og pabba, en ég veit ekki alveg hvort ég eigi að gera þeim það því hann er svolítið erfiður sumar nætur, vaknar um fjögur leytið og á það til að vera vakandi í einn til tvo tíma. En við sjáum bara hvernig hann verður stemmdur í kvöld.

Ég setti svo að sjálfsögðu nokkrar nýjar myndir í albúmið ,,8. mánuðurinn"

2006-02-12T15:20:00.000Z

Á batavegi

Jökull er allur að koma til, orðinn hress og kátur en er nú samt ennþá með eyrnabólgu. Hann kvartar nú samt sama og ekkert, við tökum bara eftir þessu á nóttunni því hann rumskar ansi oft og þá þarf að stinga upp í hann snuðinu.

Uppáhaldið þessa dagana er að kyssa okkur. Okkur finnst það voða sætt en óvíst að aðrir séu sammála því, þar sem Jökull kann ekki beint að kyssa. Hann galopnar munninn og sleikir okkur svo. Hann babblar svo voða mikið og segir þá helst ,,edda", ,,mama", ,,dada" og stundum ef það liggur sérstaklega vel á honum og hann langar að gleðja foreldra sína þá segir hann ,,datt".

Í gær fórum við í smá bíltúr á meðan Jökull svaf og enduðum í hádegismat hjá Eirnýju, Gæja og Kötlu. Svo fórum við í Fiskakvísl og náðum í Hrafnhildi og Ísak og við skelltum okkur öll í heimsókn til Jónu Bjarkar. Jóna Björk er að passa Skrám (köttur Hrafnhildar og Magga) og þetta var í fyrsta skipti sem Jökull hitti almennilega eitthvað dýr. Þegar Jökull var í fanginu á mér þá var hann rosalega hugaður og reyndi bara að slá Skrámi í burtu. En þegar Jökull sat einn á gólfinu og Skrámur nálgaðist eitthvað þá varð hann bara hræddur og fór að væla. Þegar við vorum búin að vera hjá Jónu Björk þá hittum við Dísu og Halldór á kaffihúsi. Svo enduðum við öll í Fiskakvísl og elduðum enchilladas. Í dag erum við svo bara búin að taka því rólega, Jökull svaf í þrjá tíma og við þrifum á meðan. Svo erum við á leið í Fannafold í mat ásamt Eirnýju, Gæja og Kötlu.

Ég setti nokkrar nýjar myndir í albúmið ,,8. mánuðurinn" af því þegar Jökull tannburstar sig í fyrsta skiptið, og frá því þegar ég og Jökull heimsóttum Sigrúnu, Ellu og Knút Gauta.

2006-02-05T16:16:00.000Z

Eyrnabólga...

...Það virðist vera tískuorðið hjá barnafjölskyldum þessa dagana. Jökull var nú orðinn frískur og fínn og fór til dagmömmunnar í síðustu viku en hélt áfram að taka pennsilínið fram á föstudag. Svo vöknuðum við í nótt við það að hann var aftur kominn með 39° hita og var voðalega órólegur og gat nánast ekkert sofið í nótt. Við fórum því með hann á læknavaktina í dag og hittum þar alveg óvart heimilislækninn okkar hann Baldur. Hann kíkti í eyrun á Jökli og gat sagt okkur að það væri vökvi í eyrunum sem myndi taka langan tíma að losna við. Hann gat líka sagt okkur að pennsilín myndi ekki hjálpa og það væri bara að bíða og sjá hvað setur. Ef þetta lagast ekki eftir einhverjar vikur þá er hægt að setja rör í eyrun. En þetta er sem betur fer ekki komið á það stig ennþá og við trúum því að þetta lagist bara á næstu vikum. En það fylgir þessu greinilega óþægindi, því honum finnst vont að kyngja og vill síður liggja út af. Jökull má því greyið ekki fara í síðasta sundtímann sem á að vera á morgun, við verðum bara að fara á framhaldsnámskeið. En annars má hann alveg gera allt eins og áður ef hann er hitalaus og þegar við mældum hann áðan þá var hann ekki með nema 3 kommur og alveg eins líklegt að hann fari bara til dagmömmunar á morgun.

Annars er bara allt voða gott að frétta af okkur. Jökull er rosalega duglegur að sitja og leika sér og getur staðið og haldið sér í og dettur ekki fyrr en eftir um það bil tvær sekúndur. Hann setur líka undir sig hnéin og reynir að skríða ef ég tosa í hann og Hjalti ýtir á eftir honum. Hehehe, þetta er sem sagt allt bara alveg að koma hjá honum kallinum.

Hrafnhildur, Maggi og Ísak eru barasta að verða nágrannar okkar. Þau eru að kaupa íbúð í Mosarima sem þau fá afhenta 1. maí. Okkur þykir það nú ekki verra að Ísak frændi verði í 3 mín. akstursfjarlægð og 15 mín. göngufjarlægð og hlökkum mikið til þess að leika við hann í sumar og fara í göngutúra um hverfið.

Nýjar myndir komnar í albúmið ,,8. mánuðurinn".

2006-01-30T11:16:00.000Z

Hiti, eyrnabólga og útbrot.

Það er ekki að spyrja að því, það hefur gengið á ýmsu hér hjá okkur í Vegghömrum. Jökull vaknaði með hita á miðvikudagsmorguninn og þeir feðgarnir voru barasta heima miðvikudag, fimmtudag og föstudag. Þegar hitinn var ennþá yfir 39° á laugardeginum þá fórum við með hann til læknis. Þar kom í ljós að Jökull var með hálsbólgu og eyrnabólgu. Hann var því settur á sex daga pennsilínkúr. Við höfðum nú alls ekki tekið eftir því að hann væri með eyrnabólgu, hann kvartaði ekkert ef hann lá út af og var bara voðalega glaður og góður. En hann var reyndar farinn að væla pínu þegar hann var að borða, greinilega eitthvað vont að kyngja. Svo á sunnudeginum var hann bara alveg hitalaus og allt leit voðalega vel út. En þá dúkkuðu allt í einu upp einhver útbrot. Okkur grunaði nú að þetta væri mislinga-bróðir sem kemur oft í kjölfar hita í nokkra daga. En þegar við hringdum á læknavaktina þá var okkur nú ráðlagt að láta lækni kíkja á þetta þar sem að þetta gæti verið viðbrögð við pensilíninu. Læknirinn var sammála okkur og við eigum alveg að halda áfram að gefa honum lyfið. Í dag er svo Jökull voðalega pirraður, svaf mjög illa í nótt greyið og er greinilega eitthvað illt í maganum út af lyfjunum og sjálfsagt bara orðinn pirraður á því að fá ekki að hitta krakkana hjá dagmömmunni. En þetta er nú allt í rétta átt hjá okkur. Jökull er nú samt heima í dag, við Hjalti skiptum deginum á milli okkar. Ég var komin í vinnuna rúmlega sjö og var til níu og svo fór Hjalti í tíma klukkan tíu og kemur aftur heim um tvö, þá fer ég í vinnuna og verð eitthvað fram eftir.

Svo gerðist það á miðvikudaginn að við fundum tvær tennur. Svéi mér þá, þvílík gleði og hamingja. Samstundis hætti Jökull að troða öllu tiltæku beint í munninn og er nánast hættur að ráðast á kinnarnar á manni og naga þar til að stór sér á manni. Það virðist sem sagt hafa slegið eitthvað á kláðann sem hefur verið að hrjá piltinn seinustu fjóra og hálfan mánuðinn. Þetta eru tvö stykki framtennur í neðri góm, takk fyrir og erum við öll að springa úr stolti.

Hjalti er að fara að kenna valáfanga í sögu í Salaskóla þessa önnina, sagan sögð í gegnum kvikmyndir. Þeir í Salaskóla báðu hann um að kenna þetta fag þar sem að Hjalti stakk upp á því að þetta yrði kennt. Svo þegar hann komst að því að hann getur fengið þetta metið í masternum þá var þetta bara engin spurning. Ég er hægt og rólega að komast á skrið í vinnunni og finnst þetta bara skemmtilegra og skemmtilegra eftir því sem ég kemst betur inn í þetta.

Svo er það nýjasta að frétta af Skodajeppanum okkar að þegar við hringdum til að spyrja að því hvað viðgerðin myndi kosta þá sagði bifvélavirkinn að hann ætlaði að láta líða nokkrar vikur áður en hann myndi rukka okkur. Hann vill vera búinn að gleyma því hvað þetta var mikil vinna því annars myndi hann sjálfsagt bara fara að gráta þegar hann setti verð á þetta. Við svitnum alveg við tilhugsunina og þorum ekki að hringja í hann til að segja honum að alternatorljósið í mælaborðinu er farið að loga. Við keyrum bara bílinn og reynum að útiloka þetta skærrauða ljós. Eigum kannski stundum í smá erfiðleikum með að koma honum í gang, en það tekst að lokum.

2006-01-21T15:04:00.000Z

Elsku langamma Jóna, amma hans Hjalta, er látin. Hún hafði alla tíð verið mjög heilsuhraust (enda reykti hún ekki!!) en fékk hjartaáfall rétt fyrir jól sem hún virtist vera að ná sér af. Hún fékk svo annað áfall miðvikudaginn 11. janúar snemma morguns og lést í svefni.

Kistulagningin og minningarathöfnin voru haldnar hér fyrir sunnan á fimmtudaginn var. Við Hjalti fórum í hana en Jökull var bara hjá dagmömmunni á meðan. Á fimmtudeginum keyrðu svo flestir úr fjölskyldunni norður á Mývatn þar sem jarðað var á föstudeginum. Ég og Jökull vorum hinsvegar bara eftir hér í Reykjavík. Þetta var í fyrsta skiptið sem ég og Jökull vorum alein og Hjalta/pabba laus. Þetta gekk nú bara furðuvel hjá okkur svei mér þá, en þetta er nú samt tvöfalt meiri vinna og ég er stórhneyksluð á því að einstæðar mæður fái ekki lengra fæðingarorlof. Jökull svaf alveg ljómandi vel aðfaranótt föstudagsins en svaf þeim mun verr í nótt. Hann vaknaði um þrjú leytið kominn með hita og var hálf lítill í sér og gat ekki sofnað aftur fyrr en klukkan sex um morguninn eftir að hafa fengið stíl og brjóst. En þá sváfum við til tíu. Hann er svo ennþá með hita en er samt bara rosa glaður og kátur. Hann var mjög glaður að sjá Hjalta aftur, sem kom fljúgandi í hádeginu í dag, og er nú að hlusta á pabba sinn spila á gítar.

Við erum annars bara komin á fullt í hinu daglega lífi. Við förum með Jökul til Kristjönu dagmömmu klukkan átta á morgnanna, hann er alltaf jafn glaður að koma þangað. Svo keyrir Hjalti mig í vinnuna og ég er mætt þangað hálf níu, þá fer Hjalti í Háskólann. Hjalti fer svo að sækja Jökul klukkan þrjú og þeir koma svo og sækja mig klukkan hálf fjögur. Þetta er dálítill rúntur og greinilegt að við verðum að eiga tvo bíla í framtíðinni. Það er mjög gaman að vera komin aftur að vinna þó það sé dálítið skrítið að vita ekki nákvæmlega allt sem Jökull hefur gert yfir daginn. En við erum svo búin á því á kvöldin að við förum bara oft að sofa rétt á eftir Jökli.

16. janúar varð mamma 50 ára. Hún bauð okkur samt ekki í veislu því hún og pabbi voru í skemmtiferð í Boston. Þau komu svo heim aftur á miðvikudagsmorguninn. Við, Eirný, Gæi og Katla vorum því mætt í Fannafold klukkan átta og vorum búin að taka til morgunmat, hengja út bleikar blöðrur og búa til ratleik fyrir mömmu. Við gáfum henni lampa hannaðann af Bryndísi Bolladóttur (vinkona Eirnýjar) og vorum búnar að stilla honum upp inni í stofu. Þetta var mjög gaman og var að sjálfsögðu myndað í bak og fyrir. Þær myndir er að finna í albúminu ,,Afmæli ömmu Jónu" svo setti ég nokkrar myndir í albúmið ,,7. mánuðurinn".

Jæja þá kemur ein skemmtilega saga af skodajeppanum okkar:
Við föttuðum að eitthvað væri að þegar við héldum að eldgos væri í nánd því það var svo svakaleg jöklalykt sem umlukti bílinn. Svo þegar að bíllinn tók upp á því að senda reykmerki úr húddinu þá ákváðum við að fara með gimsteininn á verkstæði. Hann var lagður inn og látinn liggja í tæpa viku (lengur en fólk fær að liggja inni eftir hjartaaðgerðir nú til dags). Þegar Hjalti fór svo að sækja djásnið fylgdi með listi yfir hvað amaði að. Lsitinn var mjög langur og þegar komið var neðst á blaðið stóð ,,snú" og þegar blaðinu var snúið við var þar enn lengri listi og efst stóð ,,Sagan endalausa, kafli 2". Heddpakkningunni var skipt út, svo var skipt um vatnslásinn (það höfum við bara gert 2x áður). Vatnsdælan var tekin úr og lagfærð, svo fannst aðskotahlutur í vatnskassanum, partur úr gömlum vatnslás (hvernig komst hann þangað spyrjum við bara). Spennustillir í alternatornum var víst ónýtur og hafði tekist að steikja rafgeyminn, en við keyptum akkúrat nýjan rafgeymi fyrir tveimur mánuðum. Þar að auki var skipt um allskonar síur og smáhluti. Að lokum stóð svo ,,vinnustundir = gjaldþrot". Við áttum svo bara að keyra bílinn í nokkra daga og sjá hvort allt væri komið í lag áður en við borgum aleiguna. Þessi elska gengur nú eins og klukka fyrir utan að það er dálítið erfitt að koma honum í gang og spurning hvort að kertin séu ekki bara ónýt.

2006-01-10T21:18:00.000Z

Loksins loksins.

Tölvan okkar er loksins komin í lag, við höfum ekki bloggað síðan á síðasta ári vegna gríðarlegrar vírussýkingar. En Torfi frændi hans Hjalta kom og sjúkdómsgreindi hana og Garðar mágur minn kom og gerði við hana. Við erum í sæluvímu núna og þökkum þeim kærlega fyrir.

Gleðilegt ár og takk fyrir það gamla. Það hefur sko heilmargt gerst síðan á síðasta ári. Áramótin hjá okkur voru voðalega góð, haldin í Fannafold með mömmu, pabba, Eirnýju, Garðari og Kötlu. Jökull fór út að horfa á sprengjurnar og var alveg furðu lostinn en ekkert hræddur.

Þann 2. janúar byrjaði ég að vinna en Jökull byrjaði hjá Kristjönu (dagmömmunni). Þetta reyndist ekkert erfitt, hvorki fyrir Jökul eða okkur foreldrana. Fyrstu tvo dagana var Jökull (eða kannski frekar foreldrarnir) í aðlögun. Svo byrjaði hann bara á þriðja degi að vera frá átta til þrjú. Honum finnst þetta rosa gaman og við kveðjum hann alltaf með bros á vör og sækjum hann jafn glaðan og góðan. Við sáum strax þvílíkan mun á honum þegar hann sá alla krakkana leika sér og hreyfa sig. Hann sá að hann yrði bara að læra að sitja og skríða sem fyrst. Hann getur núna setið óstuddur en er nú samt alltaf með púða fyrir aftan sig til öryggis. Hann reynir svo bara að velta sér á hliðina og mjaka sér áfram þegar hann vill skríða. Kristjana greyið fékk það hlutverk að venja Jökul við að borða og drekka úr stútkönnu. Hann var ekkert til í að læra á þessa stútkönnu hjá mömmu sinni sem hafði þessi fínu brjóst framan á sér yfirfull af mjólk. En það virðist nú vera allt að koma. Honum finnst hinsvegar grautur mjööög vondur. Hann bara lokar munninum, stingur tungunni út og slær á skeiðina. Það sama á við ef hann fær grænmeti eða kjöt og hrísgrjón. En ávaxtamaukið finnst honum algjört æði og galopnar munninn og gólar á meira ef skeiðin kemur ekki nógu fljótt.

Við erum að reyna að koma svefninum hjá Jökli í einhverja rútínu og þetta virðist nú allt vera á réttri leið. Við höfum reynt að halda honum vakandi frá þrjú og leggja hann klukkan átta, en þá vaknar hann bara um tvö alveg úthvíldur og fer bara að hjala og leika sér. Núna leggjum við hann því um tíu leytið en þá vaknar hann oft einum eða tveimur tímum síðar og grenjar á okkur. En við tökum hann aldrei aftur upp úr rúminu, kíkjum bara á hann við og við til að sýna honum að við séum þarna ennþá. Hann er svo alveg hættur að drekka á nóttunni. Jökull varð svo hálf lasinn um helgina, fékk hita í fyrsta skiptið á ævinni. En það var nú ekkert alvarlegt og gekk yfir á einni nóttu.

Ég byrjaði að vinna 50% vinnu og þarf þá bara að vinna 4 klukkutíma á dag. En ég ætla að fara í 80% vinnu næsta mánudag og vinn þá frá hálf níu til hálf þrjú. Það var mjög gaman að byrja að vinna aftur og enn skemmtilegra þegar við erum með svona góða dagmömmu og maður er ekkert stressaður og getur einbeitt sér að fullu að vinnunni. Hjalti byrjaði í skólanum á mánudaginn og sér fram á að hafa nóg að gera þessa önnina enda stefnir hann á að taka 20 einingar.

Annars er Jökull bara á fullu við að læra ný hljóð. Á tímabili hljómaði eins og hann segði "ég get ekki, ég get ekki" eða "ég get ég get" mjög hratt, en hann virðist hafa gleymt því. Við erum með hann í stífri þjálfun í að segja "datt" og það fer að "detta" inn, það er ég viss um. Svo er það fyndnasta sem hann veit þessa dagana myndabók á þýsku. Hann skellir upp úr í hvert sinn sem við lesum fyrir hann "lastwagen" og "bleistift" og fleiri góð orð upp úr bókinni. Þetta hættir bara ekki að vera fyndið.

Við reynum að setja inn nýjar myndir sem fyrst.

2005-12-28T21:39:00.000Z

Jæja þá erum við nánast búin að borða á okkur gat, en þannig er það nú alltaf um jólin. Við höfum aldeilis haft það gott fjölskyldan þessi fyrstu jól okkar. Við byrjuðum á því að fara í skötuboð í Fannafoldina á Þorláksmessu. Um kvöldið lögðum við svo lokahönd á að þrífa íbúðina. Ef Jökull hefði verið eldri þá hefðum við haldið að hann hefði verið spenntur fyrir jólunum því hann átti mjög erfitt með svefn. Hann vaknaði um tólf og var vakandi til hálf þrjú, úff. Það var svo frekar erfitt að vekja hann klukkan hálf tólf á aðfangadag. Við erum núna að reyna að vekja hann fyrr á morgnanna til að hagræða svefninum eitthvað.

Á aðfangadag fórum við í Langholtskirkju klukkan sex og svo í Fiskakvísl. Þar vorum við, Halldór, Dísa, Daði, Hrafnhildur, Maggi og Ísak. Þar var boðið upp á rjúpur og hamborgarhrygg og ís og ávexti í eftirrétt. Strákarnir stóðu sig nú bara vel um kvöldið. Jökull var rosa glaður og ánægður og fylgdist grannt með því þegar pakkarnir voru teknir upp og þess á milli japplaði hann á bindinu hans Halldórs. Ísak fékk pínu í magann til að byrja með en var annars bara vær og góður. Pakkaflóðið var gífurlegt og við þurftum að hafa okkur öll við að ná að opna alla pakkana fyrir klukkan ellefu, því þá þurfti Maggi að fara að spila í miðnæturmessu. Við fengum að sjálfsögðu öll fullt af góðum gjöfum og þurftum barasta að endurskipuleggja hérna heima til að koma öllu fyrir. Jökull lagði sig í um hálftíma um kvöldið og sofnaði svo klukkan hálftvö þegar við vorum komin heim og svaf til hálf tólf. Á jóladag fórum við svo í morgunmat/hádegismat í Fiskakvísl og svo í hangikjöt og uppstúf í Fannafoldina. Á annan í jólum var amma mín svo með jólaboð í Fannafoldinni og bauð að sjálfsögðu upp á hangikjöt og uppstúf. Þriðja í jólum fórum við svo í afganga hjá Eirnýju og Gæja í hádeginu og þar var að sjálfsögðu hangikjöt og uppstúfur. Þaðan fórum við svo í Fannafoldina og þar átum við enn meiri afganga sem voru náttúrulega hangikjöt og uppstúfur. Þannig að við erum komin með hangikjöts-og-uppstúfs-eitrun. Liggjum afvelta upp í sófa og stynjum, enda erum við bara í jólafríi og njótum lífsins. Við verðum svo með mömmu, pabba, Eirnýju, Garðari og Kötlu á gamlárskvöld og borðum á okkur enn stærra gat.

2005-12-22T22:12:00.000Z

Ísak er yndislegur. Hrafnhildur, Maggi og Ísak mættu dauðþreytt í fiskisúpuna í gærkvöldi. Ferðin gekk víst voðalega vel fyrir sig en þau voru bara orðin voðalega þreytt. Systir hans Magga kom líka með sinn tveggja mánaða strák, hann Ragnar Stein og allt í einu var Jökull orðinn risi. Við Hjalti þorðum ekki að halda á Ísaki fyrr en í dag þegar allt var aðeins rólegra.

Jæja við erum búin að fá fleiri jólakort í dag, hjúkk! Já Bryndís og Guðrún hér opnum við sko jólakortin um leið og við fáum þau. Hjalti er nú ekki vanur því heiman frá sér en ég er vön því, þá sjáið þið hvort okkar er frekara. Mér finnst svo gaman að opna þau og skreyta með þeim.

Við erum núna komin í þann gírinn að vilja láta Jökul hætta að drekka á nóttunni. Ég og Hjalti skiptum því um pláss í rúminu. Jökull drakk klukkan hálf tólf og sofnaði klukkan tólf. Um fjögur leytið reyndi hann að vakna til að drekka en fékk bara snuð frá Hjalta. Ég lá á meðan alveg grafkyrr og reyndi að hafa brjóstin vel pökkuð inn í sængina svo að það væri ekki möguleiki að hann myndi finna einhverja sæta mjólkurlykt í loftinu. Það virkaði og Jökull svaf til sjö og drakk þá og svaf svo áfram til tíu. Vonandi verður þetta líka málið í nótt og næstu nætur.

Karen og Daníel Máni komu til okkar í dag og fengu einu smákökusortina sem við bökuðum (ótrúleg stolt). Jökull var ekki lengi að klípa Daníel Mána og græta hann. Greyið er svo spenntur fyrir þessum vini sínum og vill bara vera góður við hann, honum tekst það bara ekki betur en þetta. Við fórum svo í svakalega tvítugsafmælisveislu hjá Ernu Sif, frænku hans Hjalta. Þar var rosalegur kjúklingaréttur og ekki síðri kaka í eftirrétt. Við förum svo í skötu til mömmu og pabba í hádeginu á morgun. Það verður gaman að sjá hvort ég borði skötuna í ár. Ég var nefnilega með svo brenglaða bragðlauka í fyrra þegar ég var ólétt og fannst þá skatan ótrúlega góð og borðaði fullt af henni. Ég ældi svo eins og múkki daginn eftir.

Fullt af nýjum myndum í 6. mánuðnum.

2005-12-21T14:14:00.000Z

DAGURINN SEM ÍSAK KEMUR HEIM

Maggi, Hrafnhildur og Ísak eiga að lenda í dag klukkan hálf fjögur og spenningurinn er í hámarki. Við ætlum að bíða heima og hræra í fiskisúpunni á meðan Halldór og Dísa fara að sækja þau.

Hjalti er kominn í jólafrí og við fórum því öll fjölskyldan saman í 6 mánaða skoðun. Þar kom Jökull bara mjög vel út. Hann er orðinn 8,3 kg og er 71,5 cm og höfuðmálið 44 cm. Sem sagt allt bara eins og það á að vera.

Svefnrútínan hjá Jökli er ennþá í unglingafasanum. Hann fer núna að sofa um hálf ellefu og hefur seinustu morgna sofið til hálf tólf, ekkert til að kvarta yfir finnst okkur. Hjúkkan okkar sagði að við ættum bara að njóta þess yfir jólin að sofa út. Nýjasta nýtt er að segja mamamama og babababa og svo náttúrulega ava-amma. Við höldum því að sjálfsögðu fram að þetta sé mjög meðvitað en ekki bara einhver hljóð sem hann sé búinn að læra.

Við erum búin að öllu fyrir jólin, skrifuðum yfir 50 jólakort og erum búin að fá sirka 5. Gaman að því við viljum þakka þessum fimm kærlega fyrir og sendum ykkur hinum sko ekkert um næstu jól.

2005-12-15T11:51:00.000Z

SVEFNVENJUR

Jökull er orðinn unglingur. Hann vakir frameftir og sefur svo út. Hann hefur verið í því seinustu kvöld að sofna um níu leytið, vakna svo aftur um tíu og vaka þá til eitt. Svo hefur hann sofið til ellefu á morgnanna þangað til ég fæ nóg og enda á því að vekja hann. En í gær ákváðum við að reyna að hagræðu þessu eitthvað aðeins. Hann fékk því að sofa til ellefu eins og vanalega og svo fékk hann bara rétt að hvíla augun á meðan við vorum í Smáralindinni með Freyju og Ragnheiði Völu. Svo þegar hann var sem þreyttastur um kvöldið þá fékk hann, greyið, ekki að fara að sofa. En þessar pyntingar báru árangur. Hann drakk klukkan hálf ellefu og sofnaði ellefu, svaf alveg til sex, drakk og svaf svo áfram til tíu. Svo sjáum við bara hvernig hann verður í dag, við ætlum í Kringluna með mömmu eftir hádegi og ég ætla að reyna að halda honum vakandi þangað til.

Aumingja langamma Jóna er komin suður til þess að fara í hjartaþræðingu. Við fórum því með Dísu og Halldóri í gær að heimsækja hana á spítalann. Þar var að sjálfsögðu fullt af fólki og Jóna var hin hressasta.

Jökull er voða duglegur í setþjálfuninni, hann getur setið einn og óstuddur í nokkrar sekúndur í senn. Hann er líka nánast hættur að sofna á brjóstinu. Hann er kominn með uppáhalds tuskudýr sem er blá og hvít röndótt kanína og hann getur bara legið endalaust lengi og knúsað hana og skoðað þar til hann á endanum svæfir sjálfan sig. En kanínuna vill hann helst bara leika með þegar hann er þreyttur. Þegar hann er í góðu stuði þá finnst honum leikfangasíminn sinn alveg frábær. Það er nefnilega einhverskonar spotti á honum sem er svo voða gott að sjúga. Honum finnst líka týndur-bö leikurinn voðalega fyndinn og getur falið sig sjálfur á bakvið taubleiu.

Við fórum svo í sund á laugardaginn var með Einari, Karen og Daníel Mána. Við vildum fara öll saman svona í fyrsta skiptið til þess að átta okkur á því hvernig aðstaðan er í laugunum. Við fórum í Grafarvogslaugina sem var reyndar aðeins of köld. Ég var reyndar bara á bakkanum þar sem að ég hélt að ég væri komin með ofnæmi fyrir klór. En það reyndist sem betur fer ekki vera svo alvarlegt. Þannig að ég verð sko með ofaní næst.

Nú styttist óðum í það að við fáum að sjá hann litla yndislega Ísak okkar. Maggi er að pakka á fullu og þau koma svo til landsins á miðvikudaginn. Við verðum svo öll saman í Fiskakvísl á aðfangadagskvöld.

2005-12-09T13:02:00.000Z

Perumaukið blívar

Ég hef mikið verið að spá í því hvernig ég eigi að fá Jökul til að borða graut þar sem hann fer bráðum til dagmömmu og þarf þá að vilja eitthvað annað en brjóstamjólk. Daníel Mána finnst voða gott að fá graut með þurrmjólk og stöppuðum banana útí. Við reyndum því að gefa Jökli að smakka það, en hann kúgaðist af því líka. Þá prófuðum við að gefa honum bara perumauk og honum fannst það algjört æði. Þá loks prófuðum við perumaukið útí grautinn í gærkvöldi og honum fannst það voðalega gott. Þá vitum við það að hann er eins og mamma sín, vill bara hafa matinn nógu sætan.

Við fórum í heimsókn í Fannafold í gær því pabbi átti afmæli. Þar fengum við ógeðslega góðan hráan steinbít í sítrónusafa og að sjálfsögðu afmælisköku. Eirný, Katla og Tómas komu líka. En Tómas er nú eitthvað orðinn þreyttur greyið á því að vera svona lengi í pössun (2 vikur). Hann er reyndar voðalega ljúfur og góður og þetta gengur alveg ótrúlega vel og hann er alls ekkert að væla yfir foreldraleysinu. En maður bara sér það á honum að það verður gott fyrir hann að fá mömmu sína á mánudaginn.

Seinustu þrjú kvöld hafa verið dálítið skrýtin. Jökull hefur nefnilega verið alveg hreint ótrúlega æstur. Hann byrjar kvöldið bara eins og áður og svo þegar hann er orðinn frekar þreyttur þá gef ég honum í þeirri von að það sé síðasta gjöf fyrir svefninn. Þá er klukkan kannski tíu, en um leið og hann er búinn að drekka þá fer minn í stuð. Hann byrjar að babla mjög hávært, hann er ekki óánægður bara rosalega æstur. Við setjum hann þá upp í rúm á milli okkar og þar liggur hann og spriklar og hrópar í svona tvo tíma. Hann róast nú samt örlítið ef við tökum hann í fangið. Svo dettur hann út á milli tólf og hálf eitt. Þetta er mjög skondið og við sjáum ekki hvað þetta getur verið. Þetta hefur bæði verið þegar hann hefur vaknað snemma um morguninn og þegar hann hefur vaknað seint. Eins svaf hann úti einn daginn en inni hinn. Einn daginn svaf hann mikið um daginn og einn daginn svaf hann lítið. En þetta hættir sjálfsagt jafn snögglega og þetta byrjaði.

Hjalti er búinn að skila öllum sínum ritgerðum í háskólanum af sér en er þá að fara yfir trilljón enskuritgerðir hjá níunda og tíunda bekk. En hann ætlar að líta upp úr ritgerðunum á eftir og við ætlum að kaupa eins og tvær jólagjafir. Svo ætlum við í heimsókn í Fiskakvísl og kíkjum á Idolið þar.

2005-12-04T22:52:00.000Z

Húsafell og Ísak

Á föstudaginn fórum við í sumarbústað í Húsafelli. Við vorum sko ekki ein á ferð því við fórum með fullt, fullt af krökkum. Við fórum með Eirnýju, Gæja og Kötlu ásamt Viktoríu, Klöru og Tómasi sem eru börn systur Gæja. Þetta var rosalega gaman, við fórum í heita pottinn, spiluðum, fórum í göngutúr, bökuðum piparkökur, borðuðum góðan mat og fullt, fullt af nammi. Jökull var mjög sáttur í sveitinni og þá aðallega ánægður með alla athygglina sem hann fékk. Á sunnudagsmorguninn vöknuðum við svo við það að Katla hljóp á klósettið til að æla. Við héldum lengi í vonina um að hún hefði bara borðað of mikið af nammi en það reyndist ekki vera raunin þegar hún hélt áfram að æla út daginn. Tómas fékk líka eitthvað í magann en við reiknum bara með að það hafi verið nammiátið. Enginn annar hefur ælt eða er illt í maganum þannig að við vonum að við séum sloppin.

Ísak finnst okkur vera mjög fallegt nafn. Því þótti okkur það ekki verra þegar Hrafnhildur og Maggi hringdu í okkur og tilkynntu að sonur þeirra hefði hlotið nafnið Ísak. Þeir verða sko einhverntíman flottir saman þeir Jökull og Ísak.

Á föstudaginn tókst okkur loksins að fara og heimsækja litla fallega Nóa Pétur. Við erum nú búin að vera lengi á leiðinni til hans en þar sem við vorum öll svo kvefuð og vildum ekki smita svona lítinn strák þá biðum við með það. En hann var náttúrulega jafnvel flottari í raunveruleikanum en á myndum.

Ég og Jökull kíktum í heimsókn í Stoð á fimmtudaginn. Bara smá sýningarferð og rétt til að fá nasaþefinn af vinnandi fólki. Sá þefur var alls ekkert svo slæmur og það leggst bara ágætlega í mig að fara að vinna 2. janúar.

Nýjar myndir komnar inn.

2005-11-30T14:12:00.000Z

KLUKKAÐUR

Jökull var víst klukkaður af Daníel Mána. Fyrir þá sem ekki vita hvað það þýðir þá á ég að lista upp 5 atriði um piltinn.

1. Hann lét móður sína hafa mikið fyrir sér á meðgöngunni og þar með þurfti faðir hans að ganga í gegnum ýmislegt. En hann launaði okkur svo með því að gráta ekki fyrstu tvo mánuðina, fá ekkert í magann og vera bara alltaf eins og hugur manns.

2. Hann er mikill rútínu maður og vill hafa allt eins og það var í gær. Hann getur til dæmis varla sofið á daginn ef hann fær ekki að fara í vagninn sinn.

3. Hann lætur ekki bjóða sér hvað sem er og vill ekki sjá graut sem ekki inniheldur brjóstamjólk. Frussar bara og kúgast og spýtir honum út úr sér svo það fari nú ekki á milli mála hvað honum finnst.

4. Hann er selskapssjúkur. Hann vill helst vera í fanginu á okkur og finnst fúlt ef hann er skilinn eftir niðri á gólfi.

5. Hann er mjög hávær. Hann getur öskrað hástöfum bara svona í staðinn fyrir að hjala, ekkert óánægður, bara að tjá sig. Svo reynir hann að fanga athyggli manns með því að hósta þurrum hósta.

Það er barasta búið að klukka flest alla í kringum okkur og við getum ekkert annað gert en að vonast til að þeir Nói Pétur og Kolbeinn Hrafn hafi ekki enn verið klukkaðir. Þá eru þeir klukkaðir hér með.

Jökull er annars úti í vagni annan daginn í röð og er búinn að sofa í um þrjá tíma. Hann fór ekkert út í heila viku og svaf þá voðalega slitrótt á daginn. Klukkutíma hér og hálftíma þar. En um leið og hann fór aftur í vagninn þá steinsvaf hann alveg hreint. Ég held að það sé vegna þess að hann er svo dúðaður hjá mér að hann hreinlega getur sig hvergi hreift og þá er bara eins gott að sofa. En þegar hann svaf svona lítið á daginn þá svaf hann alltaf í tíu til tólf tíma á nóttunni og rétt rumskaði tvisvar til að drekka. En í nótt varð strax breyting á, hann sofnaði hálf tíu og vaknaði klukkan tvö og svo aftur klukkan sjö og vildi þá vaka í klukkutíma og svaf svo til tíu. Það er ekki bæði sleppt og haldið en þetta er alls ekki slæm rútína svo ég kvarta nú ekkert.

Ég er annars eiginlega komin með hnút í magann því það er farið að líða að því að ég fari að vinna. Við erum komin með frábæra dagmömmu svo ég kvíði því ekki að setja hann frá mér og ég hlakka bara til að byrja að vinna. En það sem er að fara með mig er að ég veit ekki hvernig ég á að undirbúa okkur undir þetta svona brjóstamjólkurlega séð. Málið er að hann verður að venja sig á að fá eitthvað annað en brjóstamjólk á meðan hann er hjá dagmömmunni. En þetta verður að gerast eitthvað hægt og rólega og ég bara veit ekki hvernig, svei mér þá. Þegar hann fer til dagmömmunnar þá verður hann sex mánaða og má borða nánast hvað sem er. En þangað til ætti hann helst bara að fá brjóstamjólk ef það er mögulegt og ég mjólka bar mjög vel og finnst synd að venja hann af brjóstinu og yfir á pela eða eitthvað. Hvernig gerðuð þið þetta margrabarnamömmurnar Guðrún Elísabet og Bryndís?

Við töluðum við nýbökuðu móðurina í gær. Hún var að sjálfsögðu í sjöunda himni yfir þessum fallega dreng. En hún lenti samt í því að fara illa í grindinni rétt eftir fæðinguna og er frekar kvalin út af því. En hún staulast nú um spítalann með göngugrind og verkjalyf, greyið. Maggi sendi okkur videó af drengnum og hann var algjört æði, opnaði meira að segja örlítið augun.

2005-11-28T18:45:00.000Z

Elsku Hrafnhildur og Maggi. Hjartanlega til hamingju með drenginn.

Já Jökull er sko stoltur frændi, Hjalti er stoltur móðurbróðir og ég er bara einfaldlega stolt. Þessi ótrúlega fallegi piltur reyndist vera 3510 gr (14 merkur) og 50 cm. Þeim líður víst bara öllum mjög vel enda er ekki annað hægt þegar svona fallegur drengur kemur í heiminn. Þar sem að drengurinn ákvað að vera ekkert að láta bíða eftir sér þá eru allar líkur á því að fjölskyldan muni koma heim fyrir jól. Við erum að sjálfsögðu himinlifandi yfir því og hlökkum til að hitta þau. Þau munu vera á spítalanum í nokkra daga. En þegar þau koma heim munum við getað séð hann í gegnum web-cameruna sem við vorum svo klók að gefa Hrafnhildi í afmælisgjöf.

Við vorum hinsvegar að koma úr ungbarnasundi þar sem að Jökull var rosa kúl með sundhettuna. Við vorum reyndar svo miklir klaufar að við urðum að fá aðstoð sundkennarans við ásetningu hennar. Jökull fór á bólakaf ofan í vatnið alveg þrisvar sinnum og líkaði það bara ljómandi vel. Aumingja Karen missti af því þegar Daníel Máni hennar fór á kaf í fyrsta skipti því hún var í prófi. En hún sér hann bara næst.

2005-11-28T11:21:00.000Z

Spennan í hámarki

Við erum alveg að drepast úr spenningi. Í gærkvöldi fengum við sms frá Hrafnhildi og Magga þar sem þau sögðu að hríðirnar væru byrjaðar. Nokkrum tímum seinna hringdum við í heimasímann í þeirri von að þau myndu ekki svara því þau væru farin upp á spítala. En þau svöruðu og sögðu að hríðirnar væru mjög óreglulegar. Við gátum ekki gefið nein góð ráð eða sagt hvort að það væri eðlilegt því við könnumst ekki við það að vera með hríðir. Ég vaknaði náttúrulega bara með stöðugar hríðir og fór bara beint í fæðingu. Síðan höfum við ekkert frétt. Ég skipaði Hjalta að vera með símann á sér inni í kennslustofunni í dag og að hann ætti að hringja í mig um leið og hann frétti eitthvað. Svo sit ég bara hér og bíð. Vonandi þarf ég ekki að bíða í marga daga. Ég gleymi því nefninlega ekki þegar systir mín fékk hríðir sem stóðu yfir í þrjá daga. Hún gekk bara í hringi á meðan ég sorteraði barnaföt.

Jökull er annars hundkvefaður ennþá greyið litla. Hóstar og er með hor. Við höfum því ekkert viljað setja hann út í vagn yfir daginn. Hann sefur mun styttri lúra svona inni og hefur því sofið lítið seinustu daga og það er sko ekkert sem heitir rútína. En lítill svefn um daginn þýðir bara meiri svefn á nóttunni. Hann hefur verið að fara að sofa svona um ellefu og sefur til níu, rétt rumskar einu sinni til að drekka. Aðfaranótt laugardagsins sló hann nú öll met. Hann sofnaði klukkan ellefu og drakk klukkan fimm drakk svo aftur klukkan níu og svaf til hálf ellefu. Hjalti hreinlega gafst upp klukkan hálf tíu og fór fram að lesa blaðið. Ég er hinsvegar í aðeins betri þjálfun og svaf til tíu. Við ætlum nú að skella okkur í ungbarnasundið þrátt fyrir kvefið, erum búin að kaupa sundhettu á piltinn. Veit nú ekki hvort að það geri eitthvað gagn en það gerir örugglega ekki ógagn.

Þá var Halldór að hringja. Það kom stákur núna fyrir tæpum klukkutíma. Frábært, ég var svo glöð að ég gleymdi alveg að spyrja heilan helling. En Hjalti hringir örugglega í þau seinna í dag. Við skrifum þá kannski bara meira í kvöld.

2005-11-24T11:35:00.000Z

UNGBARNASUND

Við fórum í okkar annan tíma í ungbarnasundi á mánudaginn. Mamma, pabbi og Katla komu að fylgjast með og þau tóku með sér myndavélar. Þau tóku ekkert svo margar myndir, bara 116. Ég setti nokkrar af þeim í sér ungbarnasundsmöppu. Í þessum tíma var mest verið að blása framan í þau og hella á þau vatni, svo í næsta tíma eiga þau að fara í kaf. Þá er nú eins gott að mamma mín verði fjarri góðu gamni. Hún tók nefninlega nokkrum sinnum andköf þegar hún var að horfa á.

Annars er Jökull búinn að vera frekar kvefaður upp á síðkastið, stíflaður í nefinu og hóstandi.Ég pantaði því tíma hjá lækni um leið og við fórum í 5 mánaðaskoðun (hann varð 5 mánaða í gær). Tíminn hjá lækninum var klukkan hálf tíu og það þykir okkur Jökli heldur snemmt því við vöknum vanalega ekki fyrr en hálf tíu. En okkur tókst að vakna við vekjaraklukkuna en stilltum hana á korter í níu sem var kannski aðeins of seint. Þá settum við bara allt í gang. Drifum okkur í fötin, Jökull drakk og ég skellti í mig jógúrt. Svo þegar við komum út þá sá ég mér til mikils hryllings að það þurfti að skafa. En mér fannst það nú lítið mál þegar ég uppgötvaði að ég gat ekki opnað bílinn með lyklinum. En eftir að ég var búin að hamast í smá stund þá tókst þetta. Þegar ég svo loksins lagði af stað þá sá ég ekkert út um framrúðuna fyrir móðu, en ég setti bara miðstöðina á fullt og keyrði fyrstu metrana á 20 km hraða og þá rétt mörðum við það að mæta á réttum tíma. Læknirinn hlustaði Jökul og kíkti í eyrun og gat fullvissað mig um að þar væri ekkert óeðlilegt í gangi. Í 5 mánaðaskoðuninni kom hann bara vel út, sýndi á sér sínar bestu hliðar, brosti framan í hjúkkuna, hló og spjallaði allan tíman. Hann mældist 7,9 kg og 70,5 cm langur. Það þýðir að hann er alveg að halda sinni þyngdarkúrfu en tók stökk upp á við í lengdarkúrfunni. Svo var hann sprautaður en tók barasta ekkert eftir því, hann var of upptekinn við að naga eitthvað dót. Við hittum svo Hildi Rakel sem er í verknámi í hjúkruninni og er um þessar mundir á heilsugæslunni.

Við Jökull fórum að hitta vinkonur mínar á þriðjudaginn var. Þar tilkynnti Bára okkur að hún er ólétt og á að eiga í lok maí. Gaman að þessu þá verðum við fjórar vinkonurnar sem eigum barn á einu ári, ég, Sigrún, Guðbjörg og Bára. Annars bíðum við öll með öndina í hálsinum eftir því að litla frænkan eða frændinn í Svíþjóð fæðist. Hrafnhildur systir hans Hjalta er sett í byrjun desember en við erum að vona að það komi fyrr en síðar svo þau sjái sér fært að koma heim fyrir jól.

2005-11-20T20:48:00.000Z

Engar rútínur. Jes við erum þvílíkt kærulaus og fylgjum bara engum rútínum þessa dagana. Jökull sofnar bara á kvöldin þegar honum hentar (allt frá 21-24) og vaknar þegar hann vill. Á daginn eru heldur engar fastar rútínur en hann sefur nú vanalega í sirka 3 tíma eftir hádegi. Með þessu móti gengur lífið mjög vel fyrir sig, Jökull er alltaf sæll og glaður og við foreldrarnir sofum vel á nóttunni.

Við erum öll þrjú búin að fá skemmtilegt kvef. Fyrst fékk Hjalti kvef sem stóð yfir í tvo sólarhringa. Svo talaði ég svo mikið um það að ég fengi aldrei kvef og hvað Hjalti væri mikil hornös að ég fékk að sjálfsögðu heilmikið kvef og hefur það nú staðið yfir í viku. Að lokum fékk svo Jökull að sjálfsögðu kvefið og hefur verið hóstandi seinustu tvo daga. Hann stendur vanalega vel undir nafni og er sí kalt. En seinustu tvo daga hefur hann verið óvenju heitur og þegar við höfum mælt hann þá hefur hann verið alveg heilar 36,9°, sem er alveg heilli gráðu meira en venjulega.

Nýjasta nýtt hjá Jökli er að frussa eins og hann fái borgað fyrir það. Mjög skemmtilegt þegar hann tekur upp á því með munninn fullan af graut! Hann er líka sífellt að fínpússa öskrin sín og tekur stundum "þrennuna," frussar, öskrar og rekur svo við. Þessu fylgir svo hláturskast í kaupbæti.

Við höfum tekið því rólega um helgina. Fórum með Kötlu á skíðaæfingu á laugardaginn þar sem foreldrar hennar eru á Kúbu, buðum okkur í mat í Fannafoldina um kvöldið og svo í Fiskakvísl í kvöld. Þessir uppáhalds veitingastaðir okkar brugðust ekki frekar en fyrri daginn. Setjum inn nýjar myndir í fimmta mánuðinn.

2005-11-14T20:51:00.000Z

Við héldum að það yrði auðvelt að stýra honum Jökli inn á rétta rútínu en það var nú aldeilis ekki svo. Við erum búin að vera að reyna að fá hann til að sofna svona um 8-9 á kvöldin sem hann og gerir, nema hann vaknar aftur eftir svona korter og er þá sprækur og til í að vera vakandi til miðnættis. Við höfum reynt að þreyta hann þvílíkt á daginn, stytt lúrinn hans í vagninum, vakið hann fyrr á morgnana og hvaðeina, en hann lætur bara ekki að stjórn drengurinn. Ekki það að hann sé eitthvað erfiður, hann er bara glaður og hress og þess vegna vill hann ekki fara að sofa. Því höfum við ákveðið að vera ekkert að æsa okkur neitt í neinum rútínum og bara spila þetta eftir eyranu.

Annars lagðist húsbóndinn (Hjalti) í kvef um helgina og var eins og útspýtt hundsskinn á laugardaginn. Húsmóðirin hlustaði þó ekki á neitt væl og dreif hann í smáralindina að versla nokkrar jólagjafir á meðan amma Dísa passaði Jökul. Hann svaf reyndar allan tímann úti í vagni. Við fórum svo í Fannafoldina og amma Jóna gaf okkur að borða. Dýrindis mat að sögn Völu, ég því miður fann ekkert bragð.

Sem betur fór hafði ég endurheimt bragðskynið á sunnudaginn því þá var haldið upp á afmælið hans Gæja. Eirný kom til okkar um daginn og þær systur bökuðu 60 pönnukökur á þremur pönnum á skotstundu. Geri aðrið betur. Við fórum síðan í afmælið kl. 8 og Jökull lagði sig bara í bílstólnum á leiðinni. Hann var svo í hinu mesta stuði í afmælinu, hló og skríkti og hafið hátt.
Hann sofnaði svo ekki fyrr en hálf tólf, drakk kl. hálf fimm og svaf til átta. Þá ákvað Vala að það væri kominn dagur og þau fóru á fætur en héldu reyndar ekki út nema til kl. 9, steinrotuðust þá bæði til kl. 11! Þá þurfti Vala að hafa mikið fyrir því að vekja Jökul sem vakti til hálf eitt og svaf þá út í vagni til hálf fjögur. Alveg búinn á því eftir öll þessi læti í sjálfum sér frá því kvöldið áður.

Við fórum svo í fyrsta ungbarnasundstímann í dag. Það var alveg ótrúlega gaman, Jökull kunni bara vel við sig í vatninu. Einar og Karen voru þarna líka með Daníel Mána og fyrir utan þau þá tókum við nánast ekkert eftir hinum börnunum. Við vorum svo rosalega upptekin af því að missa ekki af neinu hjá Jökli. Í byrjun tímans sátu allir á bakkanum á meðan kennarinn fór yfir nokkur atriði með okkur. Jökull greip tækifærið meðan hann var svona bleiulaus í fanginu á pabba sínum og pissaði á hann, tvisvar. Þar sem þetta var fyrsti tíminn þá var bara verið að kenna nokkur handtök og hvernig maður á að bera sig að. Við vorum bæði ofaní og tókum því engar myndir, en Katla ætlar að horfa á í næsta tíma og þá verða kannski teknar myndir. Amma Jóna kom færandi hendi rétt fyrir sundtímann með hlýjan snjógalla handa Jökli sem kom sér vel eftir sundið því það var svo kalt úti. Hann steinrotaðist svo um hálf níu í kvöld og hefur rembst við að vakna síðan, en ekkert gengur því hann er allt of þreyttur litla greyið. Hann á örugglega eftir að glaðvakna um leið og við sofnum.
Góða nótt.

2005-11-09T14:01:00.000Z

Til hamingju Guðni og Ásdís, þau eignuðust lítinn strák í morgun þann 9. nóvember. Allt gekk þetta víst vel fyrir sig og strákurinn var 16 merkur og 53 cm. Við hlökkum mikið til að heilsa upp á þau bráðlega.

Hér í Vegghömrur gengur lífið bara vel fyrir sig. Við Hjalti rembumst nú við að koma Jökli í góða kvöldrútínu. Hann var með mjög góða rútínu en svo náði hann að sofna í hálftíma í bílnum einn daginn og þá fauk hún út um gluggan. En nú gengur þetta þannig fyrir sig að ég gef honum brjóst um hálf átta og svo klukkan átta fær hann graut og svo aftur brjóst og þá steinsofnar hann. Svo reynir hann nú eitthvað að vakna aftur stuttu síðar en við bara svæfum hann aftur. Þá sefur hann til svona eitt drekkur þá, sefur svo til ca. fimm og drekkur aftur og fær svo aftur að drekka um sjö og svo sofum við til svona níu-tíu. Við erum mjög sátt við þessa rútínu og erum sérstaklega ánægð með það að getað slappað aðeins af á kvöldin meðan hann sefur.

Við vorum með matarboð síðasta laugardag. Birgir, Sigga Dóra, Bjarki, Guðrún, Sólveig og Rikki (öll gamlir og núverandi starfsmenn í Reykjadal) komu í mat. Jökli fannst það ekkert sérstaklega leiðinlegt, öll athygglin sem hann fékk fór vel í hann. Hann sofnaði nú um átta en vaknaði stuttu seinna og vildi vera með í fjörinu. Svo um tíu var hann svo þreyttur að ég reyndi að svæfa hann. Ég lá við hliðiná honum og klessti andlitinu mínu alveg upp við hans og gaf honum snuð og strauk honum um ennið. Þessi aðferð klikkar nánast aldrei og Jökull virkilega reyndi að sofna, en ekkert gekk. Að lokum gafst hann bara upp og lá þarna og starði bara þögull út í loftið. Hann leit svo við og við á mig eins og til að segja ,,mamma því miður, þetta er bara ekki að ganga". Þá fórum við bara aftur fram í fjörið og Jökull var rosalega sáttur. Enda nenntu allir að leika við hann og þá sérstaklega Sólveig. jökull brosti og skríkti til hennar og reyndi af öllum mætti að sannfæra hana um að barneignir væru ekki svo klikkuð hugmynd. Gestirnir fóru svo klukkan tólf og það tók Hjalta alveg hálftíma að ná Jökli niður eftir allt þetta fjör. Hann var ekkert pirraður, hann var bara í svo miklu stuði. Svo á sunnudaginn átti Þyrí vinkona afmæli. Jökull var sofnaður áður en ég fór en hann vaknaði nú víst korteri seinna og ætlaðist til að það væri sama fjörið og daginn áður. Hann grenjaði þvílíkt á Hjalta sem að lokum tók hann upp og fór með hann fram. Þá steinþagnaði drengurinn og varð bara sáttur. Þá ákvað Hjalti að svona frekja gengi nú ekki og fór með hann aftur inn í rúm. Jökull grenjaði nú eitthvað meira í mótmælaskyni en gafst að lokum upp og sofnaði. Þetta kallast tough love og hefur meiri áhrif á föður en barn, miðað við hvað Hjalti var miður sín eftir þetta grenjukast.

Ég og Karen erum svo komnar á fullt í jólaföndrinu og gerðum alveg heil fjögur jólakort í gær. Unnur og Tómas eru á landinu í stuttan tíma og þau komu líka til Karenar. Tómas er náttúrulega miklu stærri en Jökull og Daníel og þeim finnst hann voðalega spennandi. Ég tók að sjálfsögðu myndir af þeim og í matarboðinu og setti þær inn.

2005-11-01T12:10:00.000Z

Jólasveinninn snemma á ferðinni í ár!

Eirný var í viku-vinnuferð í New York og kom heim í gærmorgunn. Við gáfum henni smá sjéns á að leggja sig yfir daginn en tókst svo að lokka hana í Vegghamrana með pizzu. Hún tilkynnti okkur það að hún hefði nú keypt eitthvað smátterí fyrir Jökul úti, en það hefði nú ekki verið mjög mikið. Okkur leist nú ekki á blikuna þegar hún kom svo berandi og dragandi heilan helling af fötum (boli, síðermasamfellur, stuttermasamfellur, flísgalla, sokka, skyrtu...). Það var engu líkara en að jólasveinninn væri snemma í því í ár, sérstaklega þar sem að það var jólasveinagalli í pakkanum!!! Jökull kærði sig ekkert um þessi föt en var þeim mun glaðari að hitta Eirnýju aftur, þessa uppáhalds frænku sína sem hann er búinn að læra svo vel inn á. Hann þarf bara að öskra einu sinni hátt og snjallt og þá gengur hún með hann um gólf og kyssir hann og knúsar, ekki amalegt.

Hjalti fór svo í bað með Jökul og Katla fylgdist náið með öllum hreyfingum hans (Jökuls sko). Henni fannst alveg óþarfi að hafa Hjalta ofaní hjá honum og var mest hissa á því að við leyfðum henni ekki bara að fara ofaní og sjá um þetta. Jökull fékk svo grautinn sinn blandaðan út í brjóstamjólkina. Hann þyrfti helst að sjúga grautinn upp með röri, hann er ekkert hrifinn af seinaganginum með þetta skeiðavesen. Okkur tókst að plata Kötlu til að smakka grautinn um daginn. Hana klíjaði svo við honum að hún varð að drekka fullt af vatni á eftir. Enda engin furða, þetta bragðast eins og einhver hafi ælt upp í mann.

Eftir að Jökull byrjaði að fá graut á kvöldin hætti öll kúkaframleiðsla. Hann kúkaði ekkert í 9 sólarhringa og ég var farin að örvænta um þetta allt saman. Spurningar eins og ,,hvenær gerist þetta?" ,,hvar verðum við stödd?" ,,hver verður til að hjálpa mér?" o.s.frv. flugu í gegnum hugann. Hjalti var heima fyrir hádegi á fimmtudag og föstudag og allan laugardag og sunnudag. Kúkaði hann þá? ónei, að sjálfsögðu ekki. Hann kúkaði í gærmorgun þegar Hjalti var í vinnunni. Þetta var eitt af verri tilvikum sem ég hef lent í og kalla ég nú ekki allt ömmu mína (vann í Reykjadal í sex ár!). Það var kúkur upp á bak og upp á maga og niður á lærin framanverð og aftanverð og í öllum fötunum. ÚFF. Svo var Jökull með hendurnar út um allt og ég reyndi að kenna 4 mánaða gömlum syni mínum í flýti setninguna ,,NEI, það er bannað að sjúga puttana!". Það gekk ekki. Ég var farin að velta því fyrir mér hvort ég ætti ekki bara að hringja í svefndrukkna systur mína, nýlenta frá Ameríku og segja henni að koma og halda í hendurnar á honum (eða bara að halda í hendurnar á mér). En þetta hafðist nú allt að lokum og Jökull skemmti sér konunglega allan tímann.

Þegar drengurinn var orðinn svona léttur á sér þé gerði hann sér lítið fyrir og velti sér af bakinu yfir á magann. Honum hefur nú tekist það svona óvart nokkrum sinnum áður en þá hefur hann alltaf verið fastur með hendina undir sér, en nú tókst honum að losa hendina líka. Ég náði að taka nokkrar myndir af honum og mun setja þær inn í albúmið ,,5. mánuðurinn". Svo er bara að sjá hvort hann muni þetta til lengdar eða bara í nokkra daga.

2005-10-26T12:56:00.000Z

Þvílíkt og annað eins

Í gær ákváðum við Karen að hittast í hádeginu í dag. Þegar slíkar ákvarðanir eru teknar fer mjög stórt batterí í gang. Þetta er ekkert eins og áður fyrr þegar maður bara tannburstaði sig, greiddi sér, stökk í skóna og þeystist út. Ó nei, allt svona þarfnast mikillar skipulagningar. Maður þarf að gera bleyjutöskuna klára, er nóg af bleyjum? Hvað með undirlög? Er ég með einhverjar taubleyjur? Auka alklæðnað ef Jökull skildi kúka upp á bak, o.s.frv. Svo þarf að muna eftir útigallanum og fara með vagninn út í bíl, oft gott að gera það kvöldið áður svo að það gleymist ekki. Það er nefninlega mjög hvim leitt ef að ég þarf bæði að drösla vagninum, Jökli í barnabílstólnum og bleyjutöskunni út í bíl. En þegar ég var sem sagt búin að fara yfir þennan gátlista í gærkvöldi ákvað ég að það væri nú góð hugmynd að baka bananabrauð til að fara með. Þessi hugmynd var nú reyndar sprottin af óslökkvandi löngun minni í súkkulaði, en ég og Hjalti erum hér með komin i nammibindindi. Þetta reyndist vera mjög góð hugmynd. Það tók nefninlega svo langan tíma að baka brauðið að þegar það var loksins tilbúið var klukkan orðin svo margt að ég hafði mestan áhuga á því að fara að sofa, ekki að setjast að snæðingi. Í morgun hélt svo skipulagningin áfram. Planið var að leggja af stað um ellefuleytið og þá má Jökull ekki vera of svangur og alls ekki of þreyttur svo hann sofni ekki á leiðinni og rugli langa lúrnum. Klukkan kortér í ellefu leit allt saman mjög vel út, drengurinn ný búinn að drekka og í góðu stuði, ekkert of þreyttur. Ég pakkaði honum því í bílstólinn, tók bleyjutöskuna og bananabrauðið og fór út í bíl (Hjalti setti vagninn út í bíl í gærkvöldi, hjúkk). Það var ógeðslega kalt og miðstöðin var eitthvað lengi að hitna. Þegar við vorum svo komin að ljósunum þar sem maður beygir inn á Ártúnsbrekkuna þá, mér til mikils hryllings, drap bíllinn á sér og harðneitaði að fara aftur í gang, ohmægod!!! Við vorum föst á ljósunum, ógeðslega kalt og allir í bílunum sem komu á eftir okkur héldu að mér þætti þetta rosalega gaman og að ég væri bara að þessu svo að þau myndu mæta of seint í vinnuna eða hvert sem þau voru að fara. Það var sem sagt flautað þó nokkrum sinnum á mig og mér gefið illt auga. Það sem verra var að bíllinn var svo rafmagnslaus að hann gat ekki einu sinni blikkað viðvörunarljósunum. Ég hringdi strax í pabba sem var sem betur fer á skrifstofunni sinni (en ekki í miðri kennslustund) og hann kom að bjarga okkur. Á meðan við biðum eftir honum klæddi ég Jökul svona 37 sinnum í vettlinginn (honum tókst alltaf að fara aftur úr honum) og þess á milli reyndi ég að senda afsökunarsvipbrigði á bílana fyrir aftan mig. Þá virtist fólk skilja mig betur og sendi mér vorkunnarsvipbrigði tilbaka, en það var samt enginn sem bauðst til að hjálpa mér. Pabbi kom svo og gat gefið mér start. Hann keyrði svo á eftir okkur heim og hjálpaði mér inn með vagninn. Á meðan tókst Jökli að sofna, allur ískaldur greyið. En hann vaknaði þegar við komum heim og hann fékk bara fullt að drekka og ég vafði hann inn í sængina sína á meðan. Ég klæddi hann svo í tvennar samfellur, sokkabuxur, ullarsokka, ullarftottésokkabuxur, -peysu, húfu, vettlinga og flísgallan, setti hann svo í dúnpokann og flísteppi yfir og oní vagninn. Hann virtist alveg vera til í þetta og steinsefur núna úti í vagni, kannski örlítið kalt á kinnunum. Nú er planið að Karen og Daníel Máni komi bara í heimsókn til okkar á morgun eða hinn.

Annars er bara allt rosa gott af okkur að frétta. Jökull er búinn að læra að frussa og er nú eins og versti töffari sem skyrpir á gólfið allan liðlangan daginn. Svo tók hann upp á því fyrir svona mánuði síðan að sjúga á sér þumalputtan ef hann finnur ekki snuðið í svefnrofunum. Eins og ég held að það sé leiðinlegt þegar eldri börn sjúga fingurinn þá er þetta bara sætt hjá ungabörnum. Allavegana voru Hjalti og hans frændsystkini mjög leiðinleg við Guðrúnu Ernu þegar hún var lítil og saug puttan. Þau eltu hana á röndum og klöguðu hana svo ef þau sáu hana stinga puttanum upp í sig. Hún var farin að fela sig undir borði á tímabili til að geta sogið puttan óáreitt.

Annars borðar Jökull alltaf graut núna fyrir háttinn og finnst það ekki leiðinlegt. En kúkurinn stendur nú eitthvað á sér og þess vegna blöndum við smá malt extrakt út í brjóstamjólk og gefum honum með skeið. Honum finnst það svo rosalega gott að hann fer hreinlega að skæla þegar það er búið.

Það eru komnar nokkrar nýjar myndir í nýtt albúm, "5. mánuðurinn".

2005-10-23T14:00:00.000Z

4. mánaða piltur

Jökull er búinn að vera að breyta rútínunni upp á síðkastið. Hann tók upp á því eina nóttina að sofa alltaf í eina klukkustund og vaka svo næstu klukkustund. Við vissum ekki hvaðan á okkur stóð veðrið þar sem að hann vaknar yfirleitt bara einu sinni á nóttu til að drekka. Við hringdum því í hjúkrunarfæðing daginn eftir til að fá ráðleggingar. Hún sagði okkur að nú væri hann orðinn svo stór að hann þyrfti ekki að sofa svona mikið á daginn. Við reynum því að halda honum vakandi á morgnanna, svo fær hann að sofna milli 12 og 13 og fær þá ekki að sofa lengur enn 4 tíma. Svo höldum við honum vakandi í sirka 5 klukkustundir og þá ætti hann að sofa nokkuð vel yfir nóttina. Hjúkkan sagði einnig að við mættum byrja að gefa honum graut á kvöldin. Það gerðum við í gærkvöldi, gáfum honum tvær teskeiðar. Honum fannst það ótrúlega gott og vildi helst bara mata sig sjálfur. Hann svaf svo frekar vel í nótt, sofnaði klukkan 21, vældi aðeins um miðnætti en sofnaði svo aftur til 04, svo til 07 og svo til 10. Vonandi fer þetta að komast í svona góða rútínu.

Annars hafa þeir strákarnir verið ansi mikið einir núna um helgina. Á föstudaginn fór ég aðeins upp í Stoð til að kíkja á liðið þar. Fór svo beint til Karenar og við fórum í nudd í baðhúsinu og slöppuðum af í heitapottinum. Hjalti og Jökull voru í Fiskakvísl á meðan og Jökull svaf langalúrinn þar. Þegar hann vaknaði hjálpaði mamma hans Hjalta við pelagjöfina, enda mikill snillingur í þeim málum (var með sín börn á pela). Svo í gærkvöld fór ég í útskrift til Guðbjargar vinkonu sem var að útskrifast með BS í verkfræði. Skemmtilegt frá því að segja að Guðbjörg er ólétt og á að eiga um páskana, Hún er reyndar í framhaldsnámi í Kaupmannahöfn og mun eiga barnið þar. Við vinkonurnar stefnum að því að drífa okkur til Kaupmannahafnar næsta vor til að skoða barnið. Ég var bara í veislunni í marga klukkutíma, Jökull vaknaði nú reyndar og grenjaði eitthvað á pabba sinn en sofnaði svo aftur að lokum, akkúrat þegar ég kom heim, mjög hentugt.

Jökull sefur núna langalúrinn sinn og við ætlum í Mosgerði þegar hann vaknar því þar ætlum við nokkur frændsystkinin að hittast (Eirný er reyndar farin til Bandaríkjanna) og Agla Eir ætlar að baka köku. Dísa, Halldór og Daði ætla svo að koma og borða með okkur í kvöld.

Nokkrar nýjar myndir komnar í albúmið "4. mánuðurinn".

2005-10-16T16:02:00.000Z

Útsofin fjölskylda

Jökull vaknaði klukkan sjö í morgun og við vorum svo þreytt að við gátum varla haldið augunum opnum. Jökull var hinsvegar í mjög góðu skapi og er svo sætur svona á morgnanna, liggur bara hjá okkur og hjalar og brosir. Hann sofnaði svo aftur um átta leytið og svaf til tíu. Við sváfum að sjálfsögðu líka og erum barasta alveg útsofin, eða eins útsofin og foreldrar þriggja mánaða gamals drengs geta verið. Þetta hefur verið svona upp á síðkastið, hann sefur svona tvo tíma fyrir hádegi og fjóra eftir hádegi. Nema í dag svaf hann meira að segja í fimm tíma í vagninum! En ég ætla ekki að hæla honum of mikið því þá er hann vís með að snúa þessu öllu við. Hann er reyndar farinn að láta okkur hafa fyrir sér á kvöldin. Við reynum að leggja hann alltaf klukkan hálf tíu. Hér áður fyrr var það ekkert mál, hann sofnaði alltaf strax, en núna er hann farinn að grenja á okkur. Við neitum hinsvegar að taka hann upp og förum bara inn til hans inn á milli og stingum upp í hann snuðinu og knúsum hann svolítið. Þetta gerum við í svona hálftíma og hann sofnar svo alltaf á endanum.

Í gær fór ég í hvorki meira né minna en skírn og brúðkaup. Sigrún vinkona og Grétar skírðu litlu stelpuna sína sem fékk nafnið Karen Birta og giftu sig í leiðinni. Athöfnin var mjög látlaus og falleg. Svo fórum við í veislu heim til mömmu hennar Sigrúnar á eftir. Hjalti var heima með Jökul sem steinsvaf á meðan. Hann sofnaði klukkan eitt og svaf til hálf sex. Ég kom svo heim klukkan kortér í sex. Hjalti hafði þá gefið honum í fyrsta skipti þurrmjólk. Jökli fannst það allt í lagi en var ekkert voða æstur í þessa mjólk. Hann fékk svo strax að drekka brjóst þegar ég kom heim og honum fannst það ekkert verra. Ég hinsvegar fann það á lyktinni langar leiðir að hann hafði verið að drekka eitthvað annað en mína mjólk. Eirný, Gæi og Katla komu svo í kvöldmat og gáfu Jökli naghring sem hægt er að kæla í ísskáp. Drengurinn hefur sjaldan verið jafn einbeittur yfir nokkrum hlut.

Ég, Eirný og Katla lentum svo í rosalegu ævintýri. Við ætluðum rétt að skreppa á videoleiguna og svo ætlaði ég að gefa Jökli þegar við kæmum tilbaka. Þegar við erum að koma að gatnamótunum við Hallsveg og Strandveg sjáum við hvar Dominos bíll beygir í veg fyrir leigubíl. Þetta var mjög harður árekstur og okkur dauðbrá. Fyrstu viðbrögð Eirnýjar voru að hemla og halda okkur sem lengst frá hættunni en ég öskraði á hana að fara nær til að við gætum athugað með fólkið. Ég hljóp fyrst að Dominos bílnum og var frekar smeyk við að opna hurðina þar sem það rauk úr bílnum og húddið var horfið. Þar inni var ungur strákur sem gat strax sagt mér að hann væri ómeiddur og þá hljóp ég að leigubílnum og komst að því að þar var bílstjórinn líka ómeiddur. Þeir voru nú samt báðir frekar vankaðir. Við þrjár biðum eftir að sjúkrabíllinn væri komin og vorum svo beðnar að hinkra eftir löggunni sem tók skýrslu. En þetta fór nú betur en við þorðum að vona og við vorum fegnar að hafa ekki farið hálfri mínútu fyrr út úr húsi.

Við fórum síðan út á vídeóleigu og tókum verstu mynd sem gerð hefur verið á íslensku, Í takt við tímann með Stuðmönnum. Seinustu 80 mínúturnar (myndin er 90 mín) var maður bara að bíða eftir því að hún væri búin.

Við fórum svo í mat í Fannafold í kvöld og fengum þar mjög gott lambalæri og meðlæti. Þegar við komum heim þá fórum ég og Jökull í bað. Hann hefur nú nokkrum sinnum farið í bað áður en það var samt eins og að hann væri að uppgötva vatnið núna. Hann tók kippi og spriklaði rosalega og var svo frekar hissa . Honum virtist finnast þetta gaman en hann var mjög alvarlegur allan tímann, en samt ekki óánægður. Hann var svo sofnaður áður en við náðum að leggja hann í rúmið. Hjúkk. Við þurfum sem sagt ekki að hlusta á hann grenja í kvöld.

2005-10-10T21:53:00.000Z

SUMARBÚSTAÐARFERÐ

Við fjölskyldan settum land undir hjól á laugardaginn og keyrðum í Borgarfjörðinni í sumarbústaðinn Skógarkot til að hitta Eirnýju, Gæa og Kötlu. Þar voru einnig Bryndís og Hilmar með dóttur sína Herdísi (þau fóru reyndar heim á laugardeginum) og Ágústa og Óli Jón með son sinn Tómas. Það var að sjálfsögðu mikið fjör með svona mörgum krökkum. Þetta var frábær bústaður og við nutum helgarinnar vel, fórum í göngutúra, borðuðum góðan mat og fórum í pottinn á meðan Jökull svaf í vagninum. Jökull var að fíla sig vel í sveitinni og datt ekki úr neinni rútínu þökk sé skipulagshæfileikum foreldra sinna. Við lögðum nefninlega af stað eldsnemma um morguninn svo að hann myndi sofa stutta morgunlúrinn á leiðinni. Svo á sunnudeginum létum við hann sofa 3 tíma af langa lúrnum, vöktum hann svo og létum hann sofa seinasta klukkutímann í bílnum á leiðinni heim. Þvílík snilld.

Á fimmtudaginn var fóru ég og Jökull aftur á mömmumorgunn í kirkjunni. Jökull er nú ekki alveg að meika þetta svona svefnlega séð. Hann vaknar um hálf tíu og því verð ég að fara með hann vakandi í bílnum (hann tekur það ekki í mál að fara í vagninn nema að hann sé þreyttur). Svo verður hann svo þreyttur á meðan á mömmumorgninum stendur og verður bara pirraður. Ég er hinsvegar ekki að meika þetta svona trúarlega séð. Það eina sem er gert er að biðja bænir, syngja Jesúlög og lesið upp úr biblíunni. Ég myndi nú láta mig hafa það ef það væri gaman að öðru leyti, en það eru svo rosalega margar konur þarna að maður kynnist engum (þær tvær sem ég talaði við í fyrsta skiptið mættu ekki seinast). Ég sat því nánast bara úti í horni og var að rembast við að halda Jökli góðum. Ég gafst svo bara upp á þessu eftir klukkutíma og fór til Karenar og Daníels Mána. Þau greyin sátu náttúrulega uppi með okkur í marga klukkutíma. Við vorum komin til þeirra hálf tólf og svo sofnaði Jökull úti í vagni klukkan hálf eitt og svaf til hálf fimm, þá þurfti ég náttúrulega að gefa honum áður en við yfirgáfum mæðginin. En það vill svo til að Karen er nú líka í fæðingarorlofi og Einar að vinna þannig að ég held að henni hafi ekkert fundist þetta alslæmt.

Seinnipartinn í dag fórum við í Kringluna og keyptum nokkrar jólagjafir (dáldið sein í þessu í ár) og slefsmekki handa Jökli. Slefsmekkir eru algjör snilld því Jökull slefar um hálfum lítra á kvöldi og nú loks verður hann ekki allur rennandi blautur og kaldur. Jökull svaf vært á meðan við vorum í Kringlunni. Hann var svo orðinn rosalega þreyttur um átta leytið í kvöld og við ákváðum að skella honum í bað, gefa honum að drekka og svæfa hann. Þegar það kom svo að því að gefa honum þá stóð mjólkin eitthvað á sér. Hann var samt mjög svangur og varð ótrúlega pirraður yfir þessu. Þá var bara að gefast ekki upp og láta hann sjúga áfram því það byrjar að framleiðast mjólk á endanum. En minn maður skildi ekkert í þessu og bara grét og grét. En þetta tókst á endanum og eftir að hann hafði fengið nægju sína var bara eins og hann hefði fengið auka orku og hann hætti alveg við að vera þreyttur. Að lokum sofnaði hann ekki heldur hreinlega gafst upp á því að vera vakandi. Því er við hæfi að við foreldrarnir drífum okkur nú líka í háttinn.

Góða nótt.

2005-10-05T14:00:00.000Z

Jökull bara stækkar og dafnar og verður að foreldranna mati bara sætari og skemmtilegri með hverjum deginum. Hann er kominn á eitthvað hávært skeið (hann var nú frekar hávær fyrir) og getur legið á teppinu eða setið í ömmustólnum og bara öskrað. Hann er ekkert óánægður þegar hann gerir þetta, bara svona að prófa röddina. Hann klæjar ennþá svakalega í góminn og reynir að troða báðum höndunum upp í sig í einu. Hann hefur ekki alveg fullkomna stjórn á þessu og treður puttunum stundum svo langt inn að hann kúgast. Þá skilur hann ekki neitt í neinu og fattar alls ekki að kippa höndunum aftur út, hann heldur því bara áfram að kúgast þar til við fjarlægjum hendurnar úr munninum. Þá er hann vanalega voðalega hissa á svipinn í smá stund en treður svo bara puttunum aftur upp í sig.

Jökull er að ná nýjum hæðum í svefninum. Í gær t.d. vaknaði hann um átta og kom þá bara upp í til mín og hló og skríkti í klukkutíma þar til hann sofnaði aftur (og ég líka). Við sváfum þá í einn og hálfan tíma í viðbót, mjög þægilegt skal ég segja ykkur. Klukkan tólf sofnaði hann svo aftur og svaf þá til hálf fimm. Við héldum honum þá vakandi til klukkan átta (það var mjög erfitt, hann var alveg stjarfur af þreytu) og þá svaf hann í einum dúr til hálf fjögur. Hann sofnaði svo fljótt aftur og svaf til hálf átta í morgun. hann er líklegast að stækka svona mikið og verður þar af leiðandi að sofa mikið. En þar sem hann sefur svona mikið er hann gjörsamlega búinn að gleyma því hvernig á að velta sér. Hann gerði þetta í nokkra daga og svo bara einn daginn hafði hann enga löngun til að fara af maganum yfir á bakið. Enda búinn að sýna okkur að hann getur þetta og þá er engin ástæða að vera alltaf að sýna einhverjar kúnstir eins og hundur.

Talandi um hunda, einhvernveginn tekst mér alltaf að fara með vinstra framhjólið á vagninum hans Jökuls beint í hundaskít, óþolandi. Í gær sá ég svo einhverja pempíu gelluna hleypa svona litlum skratta út til að skíta í annra manna görðum. Það sem kemur hinsvegar á óvart er að þetta er sko alls ekki skítur úr hundunum í blokkinni hér við hliðiná. Þar eru nefninlega fimm íbúðir og þar búa fimm hundar. Tveir svona risa stórir sem líta meira út eins og hestar, held að það séu rottweiler. Svo er einn sem er bara á stærð við meðal stóran kálf og ég held að sé bulldoser og svo einhver minni útgáfa af honum og svo að lokum einn svona venjulegur með krullað skott sem er samt lang háværastur. Eigendur þessara hunda eru allir 100 kílóa vaxtarræktartröll og maður gæti alveg ímyndað sér að þeim væri sama hvar hundarnir gerðu sitt. En nei, alls ekki, hundarnir eru alltaf í mjög stuttum ólum hjá þeim og þeir fara með þá tvisvar sinnum á dag út á lóð þar sem eru engin hús og plokka svo kúkinn upp með poka sem þeir svo henda í ruslið. Ég er ánægð með þessa gaura en frekar pirruð út í pempíuna.

2005-10-01T19:30:00.000Z

Ég, Hjalti, Karen og Einar skelltum okkur á Bítl og svo á kaffihús í gærkvöldi og settum strákana í pössun á meðan. Við skemmtum okkur bara mjög vel og Jökull skemmti sér einnig mjög vel í pössun hjá ömmu og afa í Fiskakvísl. Hann svaf til að byrja með, vaknaði svo og drakk brjóstamjólk af pela og sofnaði svo sæll og glaður í afa fangi.

Eitthvað tókst okkur Hjalta að klúðra langa lúrnum hans Jökuls í dag. Við fórum í golfverslun og Hjalti keypti sér golfpoka (nú vantar hann bara allt annað sem viðkemur golfi). Á leiðinni heim sofnaði Jökull óvart og vaknaði svo þegar við komum heim. Hann var þá frekar pirraður og þreyttur en neitaði alveg að fara að sofa. Hann sofnaði ekki fyrr en Eirný og Katla komu í heimsókn og við fórum með Jökul (sem stóð á orginu) út í vagn. Katla labbaði við hliðiná vagninum og hélt snuðinu uppí honum og þá gafst hann loks upp. Hann fékk nú reyndar ekki að sofa eins lengi og hann vildi því ég vakti hann eftir um 2 og 1/2 tíma svefn og fór með hann í Reykjadalshitting hjá Eyrúnu. Hann var ekki par hrifin af mömmu sinni þá, en hann sofnaði í bílnum og svaf mest allan tímann í boðinu.

Við lentum nú reyndar í góðu kúka ævintýri í golfbúðinni. Þannig er mál með vexti að drengurinn kúkar bara á svona fjögurra daga fresti og í dag voru akkúrat liðnir fjórir dagar. Þegar ég svo held á honum inni í þessari rándýru og fínu golfbúð finn ég mér til mikils hryllings að Jökull kúkar svona líka hressilega. Þetta var það mikið að það var ekki forsvaranlegt að keyra alla leið heim með kúkinn í buxunum. Afgreiðslumaðurinn sýndi okkur klósettið en þar var ekki hægt að athafna sig, við spurðum hann þá hvort við mættum mögulega skipta á honum inni í búð. Stráknum fannst það nú ekki mikið mál og við fundum okkur gott horn með gervigrasi og fórum í aðgerðina þar. Þetta var nú reyndar út um allt og í fötin en við gátum reddað þessu.

Nokkra nýjar myndir eru komnar í albúmið "4. mánuðurinn".

2005-09-29T12:10:00.000Z

Ég og Jökull hittum hjúkrunarfræðinginn og lækninn í gær þegar Jökull fór í 3. mánaða skoðun. Þar reyndist hann vera orðinn 63 cm og 6455 gr. sem þýðir að hann heldur bara sinni kúrfu. Hann fékk líka sprautu en grét ekkert yfir því.

Annars kann hann sko alveg að gráta og það lítur allt út fyrir að hann sé með frekar lítið hjarta. Um daginn voru nefninlega Eirný og Katla að skipta á piltinum og voru að kjá eitthvað framan í hann og skemmta honum eins og frænkur eiga að gera. En allt í einu fannst honum nóg um og fór bara að háorga. Hann huggaðist ekki við að koma til mín eða Hjalta og snuðið hjálpaði heldur ekki neitt. Það var ekki fyrr en hann fékk brjóst að hann tók gleði sína á ný. Þetta gerðist svo aftur hjá mér í gær. Nema að þá vorum við á leiðinni út í göngutúr og hann fékk óvart vind framan í sig og hann náði ekki andanum í smástund. Hann varð svona voðalega hræddur og grét og grét. Ég varð takk fyrir að taka hann upp, fara aftur inn og átti þar fullt í fangi með að hugga hann. En að lokum sofnaði hann í fanginu hjá mér.

Við fórum svo á foreldramorgun í kirkjunni (reyndar var ekki einn einasti pabbi) og þar voru rosalega margar konur, nánast of margar. Það var nú ekki mikið gert annað en spjallað og börnin borin saman, en planið er víst að fá einhverskonar fræðslu og skemmtilegheit.

2005-09-23T12:30:00.000Z

Jökull öfugsnúni.

Í hægra horninu við höfuðgaflinn á rúminu hans Jökuls hangir spiladós. Í nótt um þrjú leytið vaknaði ég við einhver hljóð frá þessari spiladós, svona einn og einn tónn. Þegar ég loksins náði að opna augun sá ég að Jökull var búinn að snúa sér í rúminu og var að sparka í spiladósina. Þetta er sem sagt nýjasta sportið, þegar hann vaknar þá er hann ekkert að hafa fyrir því að vekja mig, heldur dundar sér bara við það að snúa sér. Hann stingur fótunum á milli rimlanna og spyrnir í, svo fer hann með fæturnar á næstu rimla og spyrnir aftur. Svona getur hann haldið áfram þar til hann er búinn að snúa sér í hálf hring og kominn með fæturnar þar sem hausinn á að vera, voða sport!

Ég ætlaði í langan göngutúr með Jökul áðan en þegar ég kom út snérist mér hugur. Það er nefninlega glampandi sól, hávaða rok, ískalt og snjókoma. Fáránlegt. Göngutúrinn varð því bara stuttur í þetta sinn.

Annars eru loksins komnar nýjar myndir í albúmið "3. mánuðurinn". Okkur tókst nú reyndar ekki að laga það sem var að en við fundum leið fram hjá vandanum.

Jæja nú sefur Jökull úti á svölum og ég ætla að nota tímann og ráða sudoku þrautir þar til Hjalti kemur heim af bókhlöðunni.

2005-09-19T20:21:00.000Z

Veltingur

Jájá, það held ég nú. Jökull velti sér loksins í dag, frá maganum yfir á bakið. Þetta gerði hann einn og óstuddur, án allra hjálpartækja. Meira að segja oft!!! Við erum rosa stolt af drengnum og megi þetta vera hið fyrsta af mörgum partítrixum.

Reyndar fann hann upp á einu trixi fyrir stuttu. Það er að stinga báðum höndum upp í sig, slefa ca. hálfum lítra og öskra. Við höldum að gómurinn sé semsagt farinn að pirra hann. Það er nú ekki á alvarlegu stigi ennþá, nema hann getur orðið ansi pirraður seinni partinn. Þá er bara gengið um gólf og gómurinn nuddaður, hann má víst ekki fá deyfigel þar sem hann er of lítill. Það þarf nú ekki að vera að tennurnar séu að koma en allavega er einhver erting í gómnum.

Annars er lítið að frétta. Jökull bara stækkar og stækkar og senn fer að líða að 3. mánaða skoðun og þá verður spennandi að sjá lengd og þyngd. Það er í lok mánaðarins.

Því miður er myndadótið eitthvað bilað þannig að við getum ekki sett inn nýjar myndir. Það lagast vonandi fljótlega. Lofum þó engu þar sem við þurfum að laga það sjálf og höfum ekki verið rómuð fyrir mikla tölvukunnáttu hingað til.

2005-09-13T09:54:00.000Z

Til hamingju Sigrún, Grétar og Viktor. Aðfaranótt fimmtudagsins eða þann 8. september eignaðist Sigrún vinkona litla stelpu (sem er á myndinni hér fyrir ofan). Hún var nú reyndar ekkert lítil miðað við hann Jökul því hún fæddist 16 merkur. Fyrir eiga þau Sigrún og Grétar Viktor sem er orðinn 6 ára skólastrákur. Við hlökkum mikið til að hitta þessa nýju snúllu.

Við fjölskyldan höfum nú bara tekið því rólega upp á síðkastið. Hjalti er alltaf af og til að vinna sem forfallakennari í Salaskóla og er líka byrjaður í master-kúrsum í háskólanum. Við Jökull dúllum okkur bara hérna heima á meðan og förum oft hringinn í kringum voginn, Hjalti fær að koma með ef hann er heima. Á laugardaginn fórum við á Selfoss í afmælið hennar Kolbrúnar Védísar (frænku hans Hjalta) sem varð 5 ára þann 11. september. Þar hittum við margt frændfólk Hjalta og meira að segja nokkra sem Jökull hafði ekki enn hitt. Þar á meðal var Stefán og kærastan hans hún Hilda, en þau eiga akkúrat von á barni í apríl.

Við Hjalti höfum verið hálf tuskuleg hérna um helgina, rennandi hor og hnerrandi þegar við erum ekki að drepast úr stíflu og hausverk. Við héldum okkur bara inni í gær og Hjalti fór ekki í vinnuna. Við sendum hinsvegar Jökul bara út á svalir að sofa þar sem að hann er stálhraustur og lætur þessa kvefpest ekkert á sig fá. En Hjalti fór í vinnuna í dag og þetta virðist bara vera búið hjá okkur báðum.

Jökull er náttúrulega algjört yndi og er alltaf að stækka, fitna og þroskast. Hann er mjög mikið með á nótunum og vill láta hafa ofan af fyrir sér. Honum finnst mjög gaman að liggja á bakinu á leikteppinu sínu og reynir eins og hann getur að snúa sér yfir á magann. Það hefur ekki tekist hingað til en það er ekki langt í það. Hann elskar dýrin sem eru á leikteppinu, nema fílinn Finn því það er svo erfitt að ná taki á honum og því er stundum öskrað hátt og snjallt í áttina að honum. Ari api er hinsvegar ágætur því Jökull nær honum og getur stungið honum upp í sig. Goggi gíraffi og Palli páfagaukur eru ekki alveg nógu spennandi ennþá. Hann er farinn að sprikla all rosalega þegar við reynum að skipta á honum og við eigum fullt í fangi með að halda honum á skiptiborðinu. Honum finnst voða gaman að láta syngja fyrir sig og hlustar af athyggli ef hann tekur ekki bara undir, hann kann nú reyndar bara að segja ,,aghú" með ýmsum útfærslum. Honum finnst mjög gaman að láta kjá framan í sig og kúldrast með sig. En lang, lang skemmtilegast finnst honum að fylgjast með Kötlu sinni. Horfa á svipbrigðin hjá henni og hlusta á hana syngja og leika.

Við erum komin með einhverskonar svefnrútínu yfir sólarhringinn. Hann sofnar svona um 22 leitið á kvöldin og svo vaknar hann aftur um klukkan 02 og reynir að fanga athyggli móður sinnar. En hún er ekki mjög tilkippileg um þetta leytið og stingur bara upp í hann snuðinu og neitar að gefa honum brjóst. Þá sofnar hann aftur, en klukkan 03:30 spítir hann út úr sér snuðinu og heimtar brjóst. Hann sefur svo til 06:30 og er þá vaknaður og vill kjafta við foreldra sína. Hann dottar svo vanalega aftur í um hálftíma/klukkutíma. Um 10-11 leitið fer hann svo í vagninn og sefur til svona 14-15 en eftir það sofnar hann bar smá lúra í 20-40 mín í senn þar til hann sofnar um kvöldið. Hann getur því verið ansi pirraður um eftirmiðdaginn og það er nú alveg spurning að prófa að skella honum aftur í vagninn og gá hvort hann sofi ekki fastar þá.

2005-09-06T16:46:00.000Z

Ferðasaga

Við lögðum land undir fót og fórum á Mývatn og til Akureyrar í síðustu viku. Byrjuðum á Mývatni frá miðvikudegi til föstudags og svo á Akureyri frá föstudegi til sunnudags. Ferðin norður gekk ekki áfallalaust fyrir sig. Við vorum ekki komin nema upp í Mosfellsbæ þegar ég þurfti að stoppa til að taka símtal. Vala ákvað þá að gefa Jökli í leiðinni inn í bíl og ekki vildi betur til en svo að hún rak hausinn á honum uppundir í þak bílsins. Jökli brá nú aðallega en Völu brá nú samt meira. En allt fór nú vel og það var allt í lagi með þakið á bílnum. Sem er annað en hægt er að segja um vatnskerfi hans sem upp úr sauð á Mývatnsheiði, nánar tiltekið við Másvatn. Urðum við að bíða í dágóaða stund og bæta á vatni áður en við gátum haldið áfram. Þarfnast bíllinn sennilega viðgerðar þó hann hafi verið til friðs það sem eftir var ferðar.

Við skemmtum okkur auðvitað vel í Vogum hjá ömmu minni Jónu. Við fórum í göngutúr upp í hraun á fimmtudeginum, borðuðum köku í fjósakaffihúsinu og grilluðum svo í rigningunni sem kom um kvöldið. Fram að því hafði verið yndislegt veður (og allt of mikið af mýflugum, innskot Völu) og bara einstaka fluga á stangli.

Á föstudeginum fórum við síðan í Dimmuborgir og gengum þar allar mögulegar gönguleiðir í rúmlega tvær klukkustundir (Vala er semsagt orðin mun hressari þessa dagana). Við borðuðum svo kvöldmat í Vogum en keyrðum svo til Akureyrar.

Þar gistum við hjá Mögnu, móðursystur Völu en Eirný, Gæi og Katla keyrðu frá Reykjavík og gistu hjá afa hennar Völu. Við fórum í Kjarnaskóg á laugardeginum og vorum búin að búa okkur undir mikinn kulda á norðurlandinu og vorum því kappklædd en enduðum síðan nánast ber að ofan. Við prófuðum öll leiktækin í Kjarnaskógi og skemmtum okkur konunglega og mynduðum í bak og fyrir. Jökull svaf á sínu græna eyra á meðan á þessum látum stóð. Síðan borðaði öll fjölskyldan saman hjá Mögnu um kvöldið.

Eyddum fyrripartinum af sunnudeginum hjá afa hennar Völu en keyrðum svo snemma heim í Vegghamra. Vorum lengi á leiðinni og stoppuðum oft. Góð ferð í alla staði enda er Jökull voðalega ljúfur og góður, sefur bara og drekkur og er ekki með nein læti. Voða ljúft að fara með hann í ferðalag þar sem hann getur ómögulega haldið sér vakandi þegar bíllinn er á ferð.

2005-08-26T10:27:00.000Z

Þá er okkar maður orðinn 9 vikna og var í skoðun í gær. Hann er orðinn rúm 5,5 kg og 61 cm sem er bara mjög fínt.

Við getum því miður ekki montað okkur lengur af því að drengurinn grenji aldrei á okkur. Hann er orðinn mun ákveðnari og er búinn að fatta að ef hann grenjar þá komum við hlaupandi og troðum upp í hann snuði eða brjósti. Stundum kvartar hann jafnvel þó hann sé úthvíldur og saddur, svo þegar við birtumst þá skælbrosir hann. Hann ætlar sem sagt að verða eins og mamma sín sem nennir heldur ekki að hanga ein. hann er orðinn voða duglegur að skoða hendurnar á sér og verður kolrangeygður við að fylgjast með þeim, svo finnst honum mjög gaman að sjúga puttana. Hann ýtir alltaf snuðinu út úr sér og setur hendurnar í munninn, en hann hefur ekki nógu góða stjórn á höndunum til að halda þeim upp í sér. Þá er illt í efni, ekkert snuð og hendurnar láta ekki að stjórn, hvað gerir maður þá annað en að öskra hátt og snjallt og bíða þar til þjónarnir mæta og stinga snuðinu aftur upp í mann. Mamma mín og pabbi voru í Kína um daginn (það fer að verða auðveldara að telja upp þá staði sem þau hafa ekki komið til frekar en hitt) og þar keyptu þau rosa flottan ömmustól handa Jökli. Jökull unir sér mjög vel í honum, en best þykir honum þegar við kveikjum á titringnum, þá tekur hann sig vanalega til og kúkar hressilega. Jökull hefur tekið upp á því síðustu daga að sofa rosalega mikið einn daginn en vera svo bara vakandi allan næsta dag. Hann er mjög úrillur þegar hann sefur svona lítið og þeim mun glaðari þegar hann sefur mikið. Ég er því að reyna að vinna í því að láta hann sofa mikið alla daga og reynist vagninn góður í þeim málum. Annars voru mamma og pabbi að gefa okkur hjónarúmið sitt því þau fengu nýtt. Það er ekkert smá frábært þar sem gamla rúmið okkar var 120 cm breitt og nýja er 180 cm. Ég skil nú ekki hvernig við komumst þarna öll þrjú þegar Jökull var í maganum. Kannski eins gott að ég byrjaði meðgönguna á því að léttast svona mikið. En sem sagt í nótt var fyrsta nóttin í þessu nýja rúmi og við Hjalti hittumst bara ekkert í alla nótt. Svo í morgun leyfðum við okkur þann lúxus að ná í Jökul og þá sváfum við öll hálftíma lengur.

Hjalti er byrjaður sem forfallakennari í Salaskóla og er búinn að vera að leysa af þessa vikuna. Það gengur mjög vel hjá okkur Jökli að vera tvö saman, en ég verð nú að segja að ég dáist að einstæðum mæðrum, þetta er ekki alltaf bara létt. Við erum sem sagt mjög ánægð með að geta verið öll saman í sumar og við erum nú dyggir stuðningsmenn feðraorlofs.

2005-08-11T22:15:00.000Z

Brúðkaup og fleira

Á laugardaginn síðastliðin fórum við öll í brúðkaup Karenar og Einars og um leið í skírn Daníels Mána. Við byrjuðum nú á því að setja Jökul í pössun hjá Kötlu og fjölskyldu á meðan við fórum í kirkjuna. Þetta var í fyrsta skiptið sem Jökull fór í pössun og það gekk bara svona ljómandi vel. Eftir athöfnina, þar sem allir sögðu já á réttum stöðum, sóttum við Jökul og drifum okkur í veisluna. Þetta var nú heldur betur skemmtileg barnaveisla því fyrir utan Jökul og Daníel Mána voru Tómas sem er rúmlega þriggja mánaða, Ísold eins árs, Jakob þriggja og María fimm ára. Þetta var skemmtileg veisla og stóð í marga klukkutíma þar til brjúhjónin ásamt skírnarbarninu drifu sig í sumarbústað.

Jökull fór í sex vikna skoðun á þriðjudaginn. Þar kom í ljós að hann er orðinn 5kg, 60cm og lítur vel út að öllu leyti. Vala fór í 25 ára skoðun um leið og er ekki að gera góða hluti. Þarf að vera dugleg að hvíla sig og ná upp járninu og þar með þrekinu. Það tekur bara sinn tíma og ekkert annað við því að gera en að taka járntöflur.

Síðan höfum við bara verið að reyna að taka því rólega í vikunni. Í dag komu Rannveig, Agla og Inga Björk í heimsókn og Jökull gerði sér lítið fyrir og kúkaði tveggja daga birgðum á Rannveigu frænku sína. Það var eins gott að þær voru hérna því það veitti ekki af liðsaukanum að skipta á honum.

Jökull er farinn að taka upp á því að vera meira eða minna vakandi allan daginn. Tekur sér bara stutta lúra inn á milli. Vill vera með í fjörinu. En hann virðist vita muninn á degi og nóttu og vaknar svona ca. einu sinni-tvisvar á nóttu til að drekka en sofnar svo strax aftur. Gott mál.

2005-08-02T10:44:00.000Z

Verslunarmannahelgin

Síðasta vika hefur nú aldeilis verið viðburðarík. Á þriðjudaginn fóru Vala og Jökull í grillpartí til Þyríar. Þar var borðað, spjallað og kúkað. Svo gerðist hinn merki viðburður á fimmtudaginn að Vala fór frá stráknum sínum í fyrsta skipti. Þannig var að verið var að gæsa Karen vinkonu Völu sem er að fara að gifta sig núna á laugardaginn. Farið var í keilu og út að borða og henni bara gefið gjafabréf í nudd þar sem hún á nú einn lítinn strák sjálf (samt miklu stærri en Jökul) og gat ekki verið burtu frá honum allan daginn. Vala sleppti nú keilunni þar sem hún treysti sér hvorki líkamlega né andlega. Hún stútfyllti Jökul bara rétt fyrir klukkan átta af mjólk og kom síðan ekki heim fyrr en klukkan hálf tólf og bjóst við að heyra Jökul gráta í fyrsta skipti af mjólk- og mömmuleysi en pilturinn hafði bara ákveðið að leggja sig aðeins. Þannig að Vala þurfti að vekja hann til að láta hann drekka eitthvað af allri þessari mjólk sem hún var með.

Á föstudaginn voru við síðan ekki búin að fá nóg af partístandi og ákváðum að skella okkur öll saman í afmæli Fanneyjar sem varð 25 ára 30. júlí. Jökli þótti mjög gott að sofa bara í gegnum kliðinn og tónlistina og fílaði sig greinilega vel í partíi. Við fórum nú samt áður en partíið náði hámarki.

Á laugardaginn vorum við ekki ennþá komin með nóg af partíum og Vala og Jökull skelltu sér í afmælið hans Gríms Þórs sem varð sextán ára. Á meðan þreif Hjalti Viðjugerðið sem við erum þá loksins búin að skila af okkur.

Annars voru nú bara sunnudagurinn og mánudagurinn af helginni rólegir þar sem Hrafnhildur og Maggi eru farin til Svíþjóðar aftur og mamma og pabbi fóru með þeim en Daði er heima. Foreldrar Völu voru í bústað og á Akureyri og Eirný, Gæi og Katla voru á Krít.

2005-07-24T13:03:00.000Z

Eins mánaðar gamall

Þá er Jökull orðinn eins mánaðar gamall. Okkur finnst hann líka vera orðinn ansi fullorðinn. Hann er aðeins farinn að brosa til okkar en gerir það nú ekki eftir pöntunum. En okkur finnst hann vera orðinn voða stór en hjúkrunarfræðingurinn sem kom á föstudaginn mældi hann 4450gr. Svo verður spennandi að sjá í 6 vikna skoðuninni hversu langur hann er orðinn.

Það er búið að vera svo gott veður að undanförnu að við höfum farið í marga göngutúra. Reyndar ekki langa enda Vala ennþá mjög blóðlítil. Hjúkrunarfræðingurinn mældi hana 89 í járni en maður á að vera 120. Þannig að nú er bara að bryðja járn og forðast auka álag (það að eiga barn reiknast ekki sem aukaálag).

Við fórum í tvö afmæli í gær. Fyrst til Heimis frænda Hjalta sem varð 13 ára. Þar fór Jökull í sitt fyrsta garðpartý enda ekki annað hægt en að sitja úti í veðurblíðunni. Svo var haldið í 25 ára afmæli Hlyns og Bjarkar. Hittum Guðna og Ásdísi, Bendt og svo náttúrulega Björk, Hlyn og fjölskyldu. Jökull svaf nú bara í gegnum það. Afmælisbörnin voru nú ekki þau einu sem fengu pakka því Jökull fékk pakka frá fjölskyldunni í Steinaselinu enda átti hann nú eiginlega afmæli líka, var orðinn mánaðar gamall.

Eftir svona viðburðaríkan dag í gær verður Vala að hvíla sig en við ætlum nú samt í matarboð í Fannafoldina í kvöld. Komnar fullt af nýjum myndum í vikunni.

2005-07-17T10:57:00.000Z

DAGARNIR LÍÐA.

Já dagarnir líða og okkur finnst Jökull bara stækka og stækka og verða fullorðinslegri með hverjum deginum. Hjúkrunarfræðingurinn vigtaði piltinn á þriðjudaginn og þá var hann orðinn 4050gr, sem eru um 16 merkur. Okkur finnst það frekar furðulegt að mörg börn fæðist í þessari stærð, þar sem það var alveg nóg að koma honum í heiminn þó hann væri bara 13,5 merkur. Annars er hann alveg að fara að læra að brosa, hann hefur sent okkur svona nokkur hálf bros og sjálfsagt ekki langt þar til hann fatti þetta allt saman. Hann er líka orðinn voða duglegur að halda höfði, hann svona sperrir sig aftur en svo kemur fyrir að hann missi stjórnina og þá skellur hann alltaf beint á nefið greyið.

Marianne, Ludvik og Agathe fóru heim til Noregs á fimmtudaginn var. Það var hörkustuð í Agathe, enda er hún tveggja ára orkubolti. Hún var mjög spennt fyrir Jökli, en þorði ekki að kássast mikið í honum, sem var mikill léttir fyrir nýbakaða foreldra:)

Ég fór ein í gönguferð með Jökul í vagninum um daginn. Ég labbaði heiman frá okkur og alla leið í Fannafold til mömmu og pabba (það er svona 5 mín. gangur). Ég var gjörsamlega búin á því, kófsveitt og nánast búin að gefast upp á leiðinni. En mér tókst þetta og ég verð bara að vera dugleg að æfa upp þolið með fleiri svona gönguferðum.

Hrafnhildur systir hans Hjalta og Maggi maðurinn hennar eru komin til landsins. Þau búa í Svíþjóð og verða hér í tvær vikur. Þau eiga von á barni í byrjun desember og þau eru sko aldeilis búin að máta Jökul. Við höfum að sjálfsögðu tekið margar myndir af því og fleiru og sett inn.

2005-07-11T23:44:00.000Z

Fyrsta Akureyrarferðin

Jæja þá hefur Jökull farið í sína fyrstu Akureyrarferð og sína fyrstu jarðaför. Amma Sigga (amma hennar Völu) dó föstudaginn 1. júlí og í dag var jarðaförin frá Akureyrarkirkju. Við flugum í gærdag kl. 14 og þrátt fyrir smá sviftivinda gekk allt mjög vel og Jökull bara svaf og tottaði snuðið sitt.

Við fórum svo í Byggðaveg þar sem afi Mundi gekk úr rúmi fyrir okkur litlu fjölskylduna. Það var nú þvílíkur lúxus þar sem að hann á rafmagnsrúm og brjóstagjafirnar voru því mjög tæknivæddar. Annars áttum við yndislega tvo daga á Akureyri, hittum marga góða ættingja. Jarðaförin var mjög falleg og sérstaklega fallegt var þegar Eydíst frænka söng einsöng. Jökull svaf í bílstólnum sínum alla athöfnina og vaknaði ekki fyrr en langt var liðið á erfidrykkjuna.

Til hamingju með afmælið Eirný!!! Hún Eirný móðursystir Jökuls er orðin háöldruð í dag eða 32 ára. Svei mér þá. Hún fékk engan pakka frá okkur í dag þar sem við vorum á Akureyri og pakkinn allt of stór til að flytja á milli. Hún verður bara að koma fljótt í heimsókn til okkar og fá hann.

Við tókum svo flug aftur til baka í kvöld kl. 21 og amma Dísa og afi Halldór sóttu okkur. Það var voða gott að komast aftur heim í Vegghamra. Þar tóku á móti okkur Marianne og Ludvik sem eru nú í heimsókn á Íslandi. Marianne var með Völu í námi í Oslo. Hún og kærastinn hennar, Ludvik og dóttir þeirra Agathe sem er tæplega 2 ára komu til landsins á þriðjudaginn var ásamt foreldrum Marianne og móður Ludvik. Þau bjuggu öll saman í Viðjugerði (sem við leigjum áfram út júlí), þar til foreldrarnir fóru aftur til Noregs í gær, þá fluttu Marianne, Ludvik og Agathe til okkar í Vegghamra.

Á morgun kemur hjúkrunarfræðingurinn og mælir Jökul í bak og fyrir. Það verður spennandi að sjá hvort hann hafi þyngst, hann er svo spengilegur drengurinn. Annars er planið bara að taka því rólega, Marianne og co. fara sjálfsagt í Fjölskyldu og húsdýragarðinn en við bíðum þangað til Jökull verður eitthvað eldri með það.

2005-07-08T15:40:00.000Z

6 klukkutímar!

Það ber hæst um þessar mundir hjá fjölskyldunni að Jökull svaf í heilar 6 klukkustundir samfleytt í nótt. Hann hefði sjálfsagt sofið lengur ef Vala hefði verið þolinmóðari og ekki vakið hann. En allavega persónulegt met.

Á þriðjudaginn kom hjúkrunarfræðingurinn af heilsugæslustöðinni að skoða Jökul. Hann reyndist hafa þyngst um heil 200gr og er núna 3700 sem eru tæpar 15 merkur.

Eftir skoðunina fórum við í fyrsta skipti í göngutúr í nýja vagninum. Það var mjög stuttur göngutúr þar sem Vala var farin að kvarta eftir tvær húsalengdir og við urðum að snúa strax við aftur. Greinilegt að blóðleysið hefur eitthvað að segja ennþá. Gengur bara betur næst, ef það hættir þá einhvern tíman að rigna.

Við höldum áfram að fá góða gesti og t.d. komu Guðni, Ásdís og Bendt ásamt Bjarka og Guðrúnu Evu á miðvikudagskvöldið. Afasysturnar í föðurætt komu svo í heimsókn í gærkveldi klyfjaðar gjöfum. Þar á meðal var líka þessi frábæri poki í vagninn. Að launum fengu þær allar að prófa að halda á Jökli sem var vakandi frá klukkan 8 til 12. Ekki furða að hann hafi sofið í 6 tíma. Svo kom Hildur Aðalbjörg í dag og Jökull sýndi sínar bestu hliðar og var vakandi nánast allan tíman og brosti næstum því til hennar.

Við erum að sjálfsögðu búin að setja inn myndir af þessu öllu saman.

2005-07-04T17:48:00.000Z

Kúkur og piss

Nú er tíminn fljótur að líða. Þar sem Jökull er nú bara 12 daga gamall þá er nú ekki komin nein rútína hjá okkur, hann bara borðar og sefur þegar honum hentar. Sem betur fer hefur honum ekki orðið meint af kvefpest föður síns heldur er stálhraustur. Við reynum að brjóta dagana upp með því að fara í heimsóknir og fáum líka góða gesti nánast á hverjum degi. Einstaka sinnum fáum við slæma gesti:-) Allir fá að heyra skemmtilegar sögur um kúkableiur og pissustand og fá jafnvel sýnikennslu.

Í gær komu Grafarvogsstelpurnar færandi hendi með leikteppi og bleiutösku og föt sem hann passar í núna, þetta litla kríli.

Nú er aftur komin sól og blíða eftir rigningartíð undanfarið þannig að vonandi gefst okkur tími til að prófa nýja vagninn frá ömmu og afa í Fannafold bráðum og fara aðeins í göngutúr. Svo ætlum við litla fjölskyldan að fara til Akureyrar næsta sunnudag og þá fer Jökull í sína fyrstu flugferð. Svo er von á góðum gestum frá Noregi í vikunni og svo styttist auðvitað í Hrafnhildi og Magga frá Svíþjóð.

Fleiru er eiginlega ekki að segja frá í bili. Endilega kíkið í heimsókn þeir sem hafa enn ekki orðið þeirra ánægju auðið að sjá fallegasta barn í geimi. Við setjum reglulega inn myndir af gestum og gangandi, sjá krækju hér á kantinum.

Hjalti, Vala & Jökull, out.

2005-06-29T13:43:00.000Z

Það er ljóst hver ræður!!!

Það er víst hann Jökull Hjaltason. Hann er ekki mikið fyrir það að vera einn í vöggunni sinni. Þrátt fyrir að vera saddur og sæll verður hann alltaf hálf pirraður þegar við setjum hann í vögguna sína og ætlumst til þess að hann sofi þar. Því varð úr í nótt að ég svæfi í sófanum inn í stofu og mæðginin voru saman í svefnherberginu. Hjónarúmið er nefnilega ekki það stærsta og þrátt fyrir að Jökull sé nú ekki mjög stór þá tekur hann sitt pláss.

Við förum mikið í heimsókn til ömmu Dísu í Fiskakvíslinni þar sem hún er nú í sumarfríi. Við höfum reynt að koma því að hjá henni að ömmur séu síbakandi til að eiga eitthvað gott handa foreldrunum. Gummi frændi Völu og Guðrún Ása kærastan hans komu svo í heimsókn um kvöldið og Jökull gerði sér lítið fyrir og kúkaði á frænda sinn. Það kveikti nú aldeilis í Gvendi.

Í dag fór Jökull í sex daga skoðun og stóðst hana með prýði. Er orðinn 3480gr en var fæddur 3378gr. Til að kóróna góða frammistöðu pissaði hann fyrst á móður sína og svo lækninn. Nú ætlum við að hvíla okkur og Katla stóra frænka og Eirný og Gæi kíkja svo í heimsókn eftir vinnu.

Komnar nýjar myndir í albúmið "Fyrstu dagarnir."

2005-06-27T13:35:00.000Z

Viðburðaríkur dagur í lífi Jökuls!

Í gær kom Elín ljósmóðir í heimsókn og stakk upp á því að við myndum skella okkur í bíltúr. Okkur fannst það ekki léleg hugmynd og brunuðum niður í Barmahlíð til Eirnýjar, Gæja og Kötlu stóru frænku. Jökull sór sig í móðurættina og sofnaði í bílnum og svaf nánast alla þessa stuttu heimssókn. Katla fékk þó aðeins að halda á honum og ljómaði af kæti. (Sjá nýjar myndir.)

Síðan komu afi Halldór og amma Dísa og Daði frændi færandi hendi í Vegghamrana með læri og tilheyrandi. Það var nú heldur betur veisla. Jökull var hrókur alls fagnaðar og svaf eftir að hafa fengið sína mjólkurveislu.

Elín kom svo aftur í dag að fara í gegnum baðkennslu með okkur og tékka á gulunni. Hún sá á okkur hvað okkur finnst gaman að fara í bíltúr og fannst það sniðugt að við létum mæla guluna niður á hreiðri. Það reyndist vera allt í góðu eins og hún bjóst reyndar alveg við.

Á heimleiðinni fórum við síðan í heimsókn í Fiskakvíslina til afa og ömmu og svo komu Solla Valla, Kolbrún Védís og Jóna Björk líka til að kíkja á Jökul. Hann lék við hvern sinn fingur og kúkaði í þokkabót. Var það mikill kúkur og blautur og lyktin eftir því. Telja gárungar að hestar hafi fælst, kýrnar misst nitina og fuglar hrapað til jarðar í öllum Elliðarárdalnum. Við hins vegar fögnuðum þessum fyrsta alvöru kúk með high five.

Nú erum við komin í Vegghamra og Eirný, Gæi og Katla á leiðinni og við ætlum að borða saman.

2005-06-26T07:15:00.000Z

Jæja þá er litla fjölskyldan komin heim í Vegghamra 7 og öllum líður vel. Þetta hafa nú verið frekar viðburðaríkir dagar að okkar mati og við erum alveg hissa á því að heimurinn skuli bara halda áfram sinn vanagang þrátt fyrir að við höfum komið honum Jökli litla í heiminn.

Hann Jökull Hjaltason fæddist 23. júní klukkan 05:00.
Hann var 3378 grömm og 52 cm.

Ef við byrjum bara á byrjuninni þá gerðist þetta allt svona:

Á miðvikudaginn fórum við í mat til mömmu og pabba í Fannafold þar sem pabbi grillaði killer hamborgara fyrir okkur. Þá var hann Jökull pollrólegur inn í maganum á mömmu sinni og ekki leit út fyrir að nokkuð myndi gerast í bráð.

Hins vegar um hálf eitt leytið byrjaði ég að finna smá seiðing í bakinu og var þá vongóð um að kannski myndi ég fá hríðir daginn eftir eða svo. Þannig að við fórum bara að sofa. Rétt fyrir tvö vakna ég hins vegar með hríðir og það var í mesta lagi ein mínúta á milli þeirra. Við Hjalti panikkuðum dálítið hér heima þar sem að við vorum ekki búin að pakka niður í töskur. Við höfðum séð fyrir okkur langa bið hér heima í hríðunum og þá ætluðum við að pakka. En Hjalti þeystist um alla íbúð og henti fötum ofaní tösku á meðan ég grét af sársauka og bað hann að flýta sér.

Rétt upp úr þrjú vorum við svo komin upp á Hreiður þar sem hún Bobba ljósmóðir tók á móti okkur. Við fórum bara beint inn á fæðingarstofuna þar sem Bobba tilkynnti okkur að þetta myndi ekki taka langan tíma þar sem að ég var komin með níu í útvíkkun. Þá tók við tími þar sem að Hjalti og Bobba héldu í hendurnar á mér og sögðu mér að anda eðlilega og hætta þessum öskrum. Svo rúmlega fjögur byrjaði ég að remba krakkanum út og klukkan fimm skaust hann í heiminn. Alveg ótrúlegt skal ég segja ykkur.

Legvatnið var grænt þar sem að Jökli hafði tekist að kúka í það, þá var búið að kalla til barnalækni sem að saug upp úr lungunum á honum strax og hann kom í heiminn. Þá héldum við að allt væri búið en þá byrjaði mér að blæða og Bobba setti allt í gang. Á augabragði voru komnir fullt af læknum sem að redduðu málunum. Alveg ótrúlega fljót viðbrögð og okkur Hjalta leið allan tíman eins og að hlutirnir væru í öruggum höndum.

Í öllum þessum hamagangi var aumingja Jökull settur dálítið til hliðar og honum varð pínku kalt. Barnalæknirinn ákvað því að setja hann upp á vökudeild í hitakassa í ca. klukkutíma. Hjalti fékk að fylgja honum þangað og fylgjast með honum. Svo kom hann bara stálhraustur til baka.

Við komum svo öll saman heim á föstudags eftirmiðdeginum og hefur bara liðið rosalega vel síðan. Þar sem að ég missti svona mikið blóð var okkur sagt að taka því svolítið rólega svona fyrstu dagana, og það höfum við gert. Nánasta fjölskylda hefur kíkt reglulega á okkur og henni Kötlu þykir nú ekki leiðinlegt að vera orðin stóra frænka.